Stefan z Wierzbna (zm. 1347) – kanonik wrocławski, z rodu panów z Wierzbnej.
Był synem Stefana, podstolego na dworze księcia wrocławskiego Henryka IV Probusa; bratem Fasolda i Henryka.
Stefan, podobnie jak jego brat Henryk, wybrał karierę duchowną. Dzięki protekcji stryja, biskupa wrocławskiego także noszącego imię Henryk, został kanonikiem wrocławskim; po raz pierwszy jako taki Stefan występuje na dokumencie z 5 marca 1319 roku.
W testamencie z 2 listopada 1346 przeznaczył środki na fundację altarii w katedrze wrocławskiej.
Bibliografia Jurek Tomasz, Panowie z Wierzbnej. Studium genealogiczne, Kraków 2006, s. 51.
Kategoria:Kanonicy wrocławscy Kategoria:Wierzbnowie Kategoria:Zmarli w 1347