Kazimierz Błahij (ur. 9 października 1924, zm. 7 marca 1990 w Warszawie) – polski dziennikarz, publicysta, reportażysta, pisarz.
Od 1947 r. w Szczecinie, m.in. kierownik działu kulturalnego „Głosu Szczecińskiego”, był też, po usunięciu Marii Bonieckiej, redaktorem naczelnym pisma „Ziemia i Morze”. Następnie mieszkał i pracował w Warszawie.
Twórczość Opowieść z Kattegatu (Iskry 1955) Spotkania bałtyckie (Czytelnik 1955) Szmaragdowa zagadka (Śląsk 1960) Złoty koń boga Trzygława (Czytelnik 1963; seria: „Z Jamnikiem”) Śledztwo na dobranoc (Czytelnik 1966; seria: „Z Jamnikiem”) Ostatnia tajemnica zatopionych bogów (Iskry 1971) Lądowanie w Jamestown albo Zmyślenia i prawdy o pierwszych Polakach w Ameryce (Iskry 1977; seria: „Łowcy sensacji”)
Przekłady Samuel Beckett, Teatr (współudział w pracy zbiorowej; posłowie Jan Błoński; Państwowy Instytut Wydawniczy 1973)
Kategoria:Pisarze związani ze Szczecinem Kategoria:Pisarze związani z Warszawą Kategoria:Polscy dziennikarze kulturalni Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1990