Achinger III (Aichinger III, Kieystucz) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Achinger, z nobilitacji.
Opis herbu Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W pas. Pole górne w słup, po prawej w polu czerwonym wieża srebrna, po lewej, w polu złotym na trójwzgórzu zielonym siedząca wiewiórka czerwona. W polu dolnym cztery skosy: srebrny, czerwony, złoty i czarny. Klejnot: Między dwoma skrzydłami orlimi, prawym w pas białym i czerwonym, lewym w pas czarnym i złotym, rycerz zbrojny, trzymający w prawicy miecz w słup, w lewicy jabłko złote. Labry z prawej czerwone, podbite srebrem, z lewej czarne, podbite złotemAlfred Znamierowski podaje prawe skrzydło w klejnocie całe czerwone..
Najwcześniejsze wzmianki Odmiana nadana 2 kwietnia 1577 roku Augustynowi Achingerowi a Jachen wraz z braćmi stryjecznymi – Jerzym i Zbilutem (Sebaldem) przez cesarza Rudolfa II w Pradze. Zatwierdzony w Rzeczypospolitej na sejmie 12 czerwca 1593.
Herbowni Achinger, Ajchinger, Jagowd, Jagowdowicz.
Przypisy
Bibliografia Herbarz polski, Tadeusz Gajl, Gdańsk, 2007,
Kategoria:Herby z nobilitacji Kategoria:Herby z indygenatu Kategoria:Odmiany herbu Achinger