Synagoga w Nieświeżu zwana Główną lub Wielką () – żydowska bóżnica zbudowana w Nieświeżu na przełomie XVI i XVII wieku, istniejąca do 1940. Do wybuchu II wojny światowej największa synagoga w mieście (jeden z siedmiu domów modlitewnych w Nieświeżu). Jedna ze starszych bóżnic, które powstały na terenach I Rzeczypospolitej, zamknięta przez władze sowieckie w 1940, zniszczona w okresie okupacji niemieckiej w 1941 i ostatecznie zburzona po 1945.
Powstała w II połowie XVI wieku lub na początku wieku XVII po pojawieniu się w mieście społeczności żydowskiej. Oficjalne pozwolenie na zbudowanie wolnostojącego domu modlitewnego nieświescy żydzi otrzymali od księcia Radziwiłła-Sierotki w 1589.
Została zbudowana na planie czworokąta. W swym głównym zarysie była podobna do wzniesionej kilkadziesiąt lat wcześniej bóżnicy w Mińsku.
Galeria
Zobacz też Lista zabytków historii i architektury na Białorusi zniszczonych przez władze ZSRR
Linki zewnętrzne Synagoga w Nieświeżu na portalu Wirtualny Sztetl Zdjęcie wielkiej bóżnicy w Nieświeżu
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo nowogródzkie) Kategoria:Architektura renesansowa na Białorusi Synagoga w Nieświeżu Kategoria:Zniszczone synagogi na Białorusi