Carl Friedrich Otto Westphal (ur. 23 marca 1833 w Berlinie, zm. 27 stycznia 1890 w Kreuzlingen) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra.
Życiorys Urodził się w Berlinie jako syn Ottona Carla Friedricha Westphala (1800–1879) i Karoline Friederike Heine. W 1851 zaczął studia medyczne; studiował w Berlinie, Heidelbergu i Zurychu. Po ukończeniu studiów podjął pracę w berlińskim szpitalu Charité, i został asystentem Wilhelma Griesingera oraz Karla Idelera. W 1869 został profesorem nadzwyczajnym psychiatrii, a w 1874 profesorem zwyczajnym.
Uczniami Westphala byli m.in. Binswanger, Fürstner, Hitzig, Moeli, Siemerling, Sioli, Westphal, Pick, Oppenheim i Wernicke.
Po 1886 zaczęły się u niego nasilać objawy postępującej choroby umysłowej, które ostatecznie doprowadziły do jego odejścia z kliniki i katedry. Zmarł w sanatorium w Kreuzlingen. Badanie pośmiertne ujawniło zaniki płatów czołowych i zwyrodnienie sznurów tylnych, prawdopodobnie na tle kiłowym. Wspomnienia o nim napisali BinswangerBinswanger O. Zum Andenken an Carl Westphal. Deutsche Medizinische Wochenschrift 10 (1890), Ernst Siemerling i MoeliKarl Moeli. Zur Erinnerung an Karl Westphal. Berlin, 1890.
Ożenił się z Klarą Mendelssohn, córką bankiera Alexandra Mendelssohna. Syn Alexander Carl Otto Westphal również został neurologiem; drugi syn Ernst (1871–1949) był prawnikiem; Anna (1864–1943) wyszła za Eduarda Sonnenburga, Marie (1867–1957) wyszła za bankiera Franza von Mendelssohna młodszego.
Dorobek naukowy W 1871 wprowadził termin agorafobii, używany do dziś. Powiązał wiąd rdzenia z niedowładem. Opisał jako jeden z pierwszych tzw. pseudosclerosis, czyli zwyrodnienie wątrobowo-soczewkowe. Razem z Wilhelmem Heinrichem Erbem opisał nieprawidłowości odruchów głębokich w wiądzie rdzenia, tzw. objaw Erba-Westphala. Jego nazwisko jest też upamiętnione w eponimicznej nazwie jądra dodatkowego nerwu okruchowego.
W 1877 roku przedstawił jeden z pierwszych opisów narkolepsji. Trzy lata później Gélineau wprowadził stosowaną do dziś nazwę schorzenia. Obydwa opisy są oceniane współcześnie jako klasyczne opisy prawdziwych przypadków tej choroby.
Wybrane prace Die Agoraphobie, eine neuropathische Erscheinung. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 3, ss. 138–161, 1871 Künstliche Erzeugung von Epilepsie bei Meerschweinchen Affection des Nervensystems nach Pocken und Typhus Ueber einige durch mechanische Einwirkung auf Sehnen und Muskeln hervorgebrachte Bewegungs-Erscheinungen (Knie-, Fussphänomen). Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 5, ss. 803–834, 1875 Eigentümliche mit Einschlafen verbundene Anfälle. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 7, ss. 631–635, 1877 Ueber eine dem Bilde der cerebrospinalen grauen Degeneration ähnliche Erkrankung des centralen Nervensystems ohne anatomischen Befund, nebst einigen Bemerkungen über paradoxe Kontraktionen. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 14, ss. 87-134, 1883 Psychiatrische Abhandlungen. Berlin, A. Hirschwald, 1892 Carl Westphal's gesammelte Abhandlungen. Berlin : Hirschwald, 1892
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Niemieccy neurolodzy Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Zmarli w 1890 Kategoria:Niemieccy psychiatrzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie