Wiechlinostrzewa fioletowa, wiechlina fioletowa (Bellardiochloa variegata (Lam.) KerguélenW „Vascular plants of Poland” (2020) gatunek występuje pod nazwą Bellardiochloa violacea (Bellardi) Chiov. Według Plants of the World online nazwa ta uznana została za synonim w 2006 przez World Grass Species - Synonymy database.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae).
Rozmieszczenie geograficzne Występuje tylko w górach Europy Środkowej i Południowej (Pireneje i góry Półwyspu Iberyjskiego, Masyw Centralny, Alpy, Apeniny, góry Półwyspu Bałkańskiego i Karpaty) oraz na Sycylii, Korsyce i w południowej Grecji. Niektóre źródła podają, że występuje również w Turcji (na Kaukazie), jednakże według badaczy rosyjskich jest to odrębny gatunek.
W Polsce jest to roślina rzadka, rośnie tylko na trzech stanowiskach w Karpatach. Dwa z nich znajdują się w Tatrach (Dolina Smytnia i Polana na Stołach), jedno w Bieszczadach na Bukowskiej Kopie. Stanowisko na Polanie na Stołach jest pochodzenia synantropijnego, wiechlinostrzewa rośnie tutaj bowiem w okolicy dawnych poletek doświadczalnych, na których na początku XX wieku wysiewano nasiona pochodzące z Alp. Również synantropijnego pochodzenia była populacja na Hali Długiej w Gorcach (zdziczała w miejscu dawnych poletek doświadczalnych). Gdy jednak utworzono tutaj park narodowy, zlikwidowano wypas, co prawdopodobnie spowodowało jej wyginięcie wskutek zmian sukcesyjnych roślinności.
Morfologia Pokrój Roślina tworząca gęste kępy o sztywnych, cienkich źdźbłach do 50 cm wysokości. Liście Szczecinowate, szarozielone, szorstkie, szerokości ok. 0,5 mm. Języczek liściowy długi Kwiaty Zebrane w 3-4 kwiatowe kłoski o długości 5-7 mm, te z kolei zebrane w luźną wiechę. Obydwie plewy trójnerwowe. Plewka dolna ma długość około 4 mm, słabo wykształconą linię grzbietową i krótką ość. Na grzbiecie jest naga, u nasady słabo owłosiona. Ma dwuzębny szczyt.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit, oreofit. Rośnie w murawach naskalnych na podłożu bezwapiennym. Kwitnie w lipcu. Liczba chromosomów 2n=14.
Zagrożenia Według klasyfikacji IUCN gatunek zagrożony wymarciem (kategoria EN). Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków rzadkich, potencjalnie zagrożonych (kategoria zagrożenia R). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię EN (zagrożony). W Polskiej czerwonej księdze roślin także umieszczona w kategorii EN (zagrożony). Wszystkie trzy istniejące w Polsce stanowiska tego gatunku znajdują się na obszarach parków narodowych (Tatrzańskiego i Bieszczadzkiego). Liczą tylko po kilkadziesiąt osobników. Wymagają monitoringu i ochrony czynnej. Populacja w Dolinie Smytniej jest zagrożona przez zarastanie jej stanowisk kosodrzewiną.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Wiechlinowate Kategoria:Flora Tatr