Ławra ŚwiętogórskaŁawra Świętogórska to oficjalny polski egzonim, ustanowiony 7 grudnia 2022 r. przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (źródło)., także Ławra Zaśnięcia Bogurodzicy () – duży monastyr męski, ważny ośrodek życia prawosławnego (ławra) należący do Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego. Jest położony na skałach kredowych w pobliżu Świętogórska we wschodniej Ukrainie, nad rzeką Doniec. Tytuł ławry otrzymał w 2004.
Historia Uważa się, że Świętogórsk był miejscem kultu chrześcijańskiego niemal od samego chrztu Rusi. Początki ławry sięgają co najmniej XV–XVI wieku, kiedy mnisi zaczęli drążyć w kredowych skałach groty i zakładać pierwsze pustelnie, co dało początek tradycji monastycznej tego miejsca. Kompleks klasztorny obejmuje liczne cerkwie, budynki klasztorne, system podziemnych korytarzy o łącznej długości 900 metrów oraz skity (pustelnie), rozwijane zwłaszcza od XVII do XIX wieku.
W XIX i na początku XX wieku klasztor pełnił istotną rolę jako ośrodek religijny, edukacyjny i kulturowy, m.in. prowadząc teatr, szkoły i działalność duszpasterską w regionie. W okresie radzieckim monaster został zlikwidowany, a jego zabudowania przeznaczono na cele świeckie, co doprowadziło do degradacji wielu obiektów sakralnych. Po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę nastąpiło odrodzenie wspólnoty monastycznej, a w 2004 roku monaster otrzymał rangę ławry, co czyni go jednym z trzech głównych ośrodków monastycznych prawosławia na Ukrainie.
Ławra Świętogórska ma dla Ukraińców głębokie znaczenie nie tylko religijne, lecz także historyczne i kulturowe, stanowiąc cenny zespół architektoniczny oraz cel pielgrzymek. Po wybuchu wojny w Donbasie mnisi udzielili w ławrze schronienia uchodźcom uciekającym z obszaru walk. Podczas inwazji Rosji na Ukrainę 12 maja 2022 budynek został uszkodzony w wyniku rosyjskiego ataku powietrznego.
Galeria
Inne ławry Cerkwi prawosławnej na Ukrainie Ławra Peczerska Ławra Poczajowska
Przypisy
*