81 mm moździerz wz. 1931 – moździerz z okresu II wojny światowej używany przez Wojsko Polskie.
Licencja na jego produkcję została zakupiona we francuskiej firmie „Stokes-Brandt”. Produkcja została zlecona fabryce Stowarzyszenia Mechaników Polskich z Ameryki w Pruszkowie od 1934 roku. W uzbrojeniu WP od 1935. Do wybuchu wojny przekazano wojsku 905 egzemplarzy broni tego wzoru. Z tego 150 wyprodukowanych we FrancjiWiesław i Piotr Słupczyńscy, Moździerz piechoty 81 mm wz. 31, Siedlce 2007, strona: 72.
Moździerz zbudowany w układzie klasycznym, miał lufę gładkościenną z zamkiem, prostokątną płytę oporową i dwójnóg z mechanizmem podniesieniowym i kierunkowym. Celownik przeziernikowy.
Dane techniczno – taktyczne thumb|Replika w Muzeum Wyrzutni Rakiet Kaliber: 81 mm Masa broni: 60 kg Masa lufy: 20 kg Masa dwójnogu: 18 kg Masa płyty oporowej: 22 kg Długość lufy: 1260 mm Donośność maksymalna: 3000 m Prędkość początkowa pocisku wz. 30: 70-210 m/s Szybkostrzelność : 20 strz./min Masa naboju granat zwykły wz. 30: 3,4 kg granat ciężki wz. 31: 6,5 kg granat zadymiający granat ćwiczebny wielokrotny wz. AR27
Jednostka ognia (JO) do moździerza – 25 granatów. Należność na pluton (na 2 moździerze łącznie, przy sprzęcie) – 2JO = 100 granatów, w tym: granat dużej pojemności – 19, granat małej pojemności – 79, granat wskaźnikowy – 2.
Ze względu na sposób pakowania amunicji (pojemność skrzynek), powinno to być: 20 granatów dużej pojemności (2 skrzynki), 80 granatów małej pojemności (20 skrzynek), 4 granaty wskaźnikowe (1 skrzynka). Masa całkowita (brutto) tej ilości amunicji - 466 kg.
Organizacja Działon moździerza liczył 7 żołnierzy. Działonowego - podoficera, celowniczego, ładowniczego, pomocniczego, dwóch amunicyjnych i woźnicę biedki sprzętowej. Dwa działony wchodziły w skład plutonu moździerzy dowodzonego przez oficera młodszego. W skład pocztu dowódcy wchodzili ponadto; zastępca i obserwator - podoficerowie, oraz woźnice dwu biedek amunicyjnych. Pluton stanowił część kompanii karabinów maszynowych w batalionie piechoty, batalionie strzelców (samodzielnym), dywizyjnej kompanii ckm. Moździerze miała także 10 Brygada Kawalerii i Warszawska Brygada Pancerno-Motorowa. Na czynną DP przypadało 20 sztuk. W rezerwowych dywizjach piechoty moździerzy było mniejWiesław i Piotr Słupczyńscy, Moździerz piechoty 81 mm wz. 31, Siedlce 2007, strony: 69 - 73.
Przypisy
Bibliografia Ciepliński Andrzej, Wożniak Ryszard, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa 1994. Dane organizacyjne i techniczne dla prac kwatermistrzowskich w polu, Warszawa 1939, Sztab Główny - Oddział IV, L.dz.1230/IV.Mob.39. Słupczyńscy Wiesław i Piotr, Moździerz piechoty 81 mm wz. 31, Siedlce 2007 Zasieczny Andrzej Broń Wojska Polskiego 1939-1945 - Wojska Lądowe, Warszawa 2006.
Kategoria:Polska broń artyleryjska II wojny światowej Kategoria:Polskie moździerze