Lasówka rdzawoboczna (Setophaga pensylvanica) – gatunek małego, wędrownego ptaka z rodziny lasówek (Parulidae), zamieszkujący Amerykę Północną. Monotypowy (nie wyróżnia się podgatunków). Choć jego liczebność spada, nie jest zagrożony.
Morfologia Długość ciała 12–14 cm, waga 10,7–14,3 g, rozpiętość skrzydeł 19–21 cm. Czapka cytrynowożółta, grzbiet żółtozielony, w czarne kreski; skrzydła ciemne, widoczne na nich 2 żółte paski, białe końcówki sterówek. Maska czarno-biała. Spód ciała biały, z wąską, kasztanowatą plamą wzdłuż boków. Samica jest jaśniejsza. Młode ptaki z wierzchu żółtozielone, od spodu szare z żółtymi paskami na skrzydłach; maska szara, wokół oczu wyraźnie widoczna biała obrączka. Dorosłe ptaki w upierzeniu jesiennym żółtozielone z wierzchu, bez czarnego koloru na masce i kasztanowatych boków.
Zasięg, środowisko Zakrzewione pastwiska i leśne zręby środkowej i środkowo-wschodniej części Ameryki Północnej, na południu w górach. Zimę spędza głównie w południowo-wschodnim Meksyku i Ameryce Centralnej po Panamę, nielicznie zimuje także na wyspach Karaibów. Zimujące ptaki zamieszkują m.in. zacienione plantacje kawy, siedliska z zaroślami czy dojrzałe wilgotne lasy.
Status IUCN uznaje lasówkę rdzawoboczną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2020). Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji na 18 milionów dorosłych osobników. Trend liczebności populacji jest spadkowy.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Lasówki Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1766 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza