Stanisław Teisseyre (ur. 7 czerwca 1905 we Lwowie, zm. 2 stycznia 1988 w Poznaniu) – polski malarz, scenograf, rektor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu i Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (początkowo siedziba mieściła się w Sopocie), poseł na Sejm PRL I kadencji z okręgu Gdynia.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wawrzyńca, profesora geologii, i Janiny z Ostoja-Polityńskich (1877–1953). Miał czterech braci: Jerzego Henryka (1902–1988), Henryka (1903–1975), Kazimierza (1904–1982) i Andrzeja (1911–2000). Po ukończeniu gimnazjum początkowo studiował rolnictwo. Ostatecznie w 1932 ukończył studia wyższe z dziedziny sztuki w Grupie Rysunkowej Politechniki Lwowskiej. Podczas studiów, w latach 1931–1933, był asystentem Jana Henryka Rosena. W 1935 był współorganizatorem Związku Zawodowego Artystów Plastyków we Lwowie. Dzięki stypendiom, w latach 1936–1938 uzupełniał studia malarskie we Francji i Włoszech. W latach 1939–1941 jako lwowiak należał do Związku Radzieckich Artystów Plastyków (podróżował m.in. do Moskwy i Charkowa).
Podczas okupacji niemieckiej we współpracy z Romanem i Margit Sielskimi zajmował się malowaniem i odnawianiem fresków na terenach województwa lwowskiego i tarnopolskiego. Od 1943 wraz z pierwszą żoną Marią był zaangażowany w pomoc ludności żydowskiej(aut. Wiesław Balcerak et al.), Vademecum wiedzy o Stronnictwie Demokratycznym: Stronnictwo Demokratyczne w działaniu wczoraj i dziś, Centralny Ośrodek Kształcenia Kadr Stronnictwa Demokratycznego im. Stanisława Kulczyńskiego, Warszawa 1984, s. 33 (informacja o członkostwie w SD i pomocy Żydom)., działał we lwowskim oddziale Rady Pomocy Żydom („Żegota”), angażował się m.in. w pomoc żydowskim artystom więzionym w getcie.
Po zakończeniu wojny zakładał w Lublinie Związek Polskich Artystów Plastyków, wybrano go do krajowego Zarządu Głównego ZPAP (od 1952 przewodniczący). Pracował jako scenograf w Teatrze Wojska Polskiego w Lublinie, a później w Łodzi. Redagował pismo „Przegląd Artystyczny”.
W 1947 otrzymał stopień profesora. W latach 1947–50 był dyrektorem poznańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, a od 1949 pierwszym rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu (w 1949 stanowisko dyrektora zostało oficjalnie zastąpione stanowiskiem rektora). Funkcję rektora pełnił ponownie w latach 1965–1978, a w latach 1951–1962 sprawował tę funkcję na sopocko-gdańskiej ASP. W tej ostatniej był także dziekanem Wydziału Malarstwa (1962–1965). W początkach kariery tworzył w stylu socrealizmu. Jako rektor poznańskiej PWSSP stworzył w kierowanej przez siebie instytucji wybitne grono pedagogiczne, decydujące o prestiżu tej uczelni. Zaprosił do Poznania m.in. Magdalenę Abakanowicz, Stanisława Zamecznika czy Tadeusza Brzozowskiego.
W 1951 wstąpił do PZPR (wcześniej był związany ze Stronnictwem Demokratycznym), która wytypowała go na posła z okręgu Gdynia (1952–1956).
Od 1958 był pierwszym mężem malarki Teresy Pągowskiej. Został pochowany 11 stycznia 1988 na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu (pole 3, kwatera D-7).
thumb|Nagrobek na cmentarzu MiłostowoWybrane prace: polichromie i projekt witrażu prezbiterium poznańskiego kościoła pw. św. Jana Jerozolimskiego obrazy: Smuga światła; Roztopy; Port w Egipcie
Wystawy indywidualne: Lwów, Warszawa, Kraków, Łódź, Sopot, Poznań, Praga, Budapeszt, Sofia.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1952) „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Złoty Krzyż Zasługi (7 czerwca 1947) „za zasługi na polu organizacji życia kulturalnego w Polsce”. Srebrny Krzyż Zasługi Medal „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” (pośmiertnie, 29 kwietnia 2019)Baza Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata[dostęp 2023-08-24].
Nagrody 1939 – Nagroda m. Lwowa 1951 – II nagroda na II Ogólnopolskich Wystawach 1952 – III nagroda na III Ogólnopolskich Wystawach 1952 – Nagroda Państwowa III stopnia (zespołowa) za obraz Pierwszomajowa manifestacja w roku 1905 wystawiony na Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki 1958 – Nagroda Plastyczna Miasta Gdańska 1961 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia na wystawie malarstwa z cyklu „Dzieło Plastyczne XV-lecia PRL” 1963 – Doroczna Nagroda Artystyczna Gdańskiego Okręgu ZPAP 1964 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za działalność pedagogiczną Źródło:.
Przypisy
Bibliografia Biografia na culture.pl Biografia na 100-lecie UAP [online], 100-lecie UAP [dostęp 2024-09-09] A. Fastnacht-Stupnicka, Iść w życie jak w morze, „Tygodnik Wrocławski”, 31 stycznia 2008. Poznań od A do Z, pod redakcją Włodzimierza Łęckiego i Piotra Maluśkiewicza, Wydawnictwo Kurpisz S. A., Poznań 1998. Nasi kandydaci na posłów z Okręgu Wyborczego nr 37 w Gdyni, „Dziennik Bałtycki”, nr 236, 2 października 1952, s. 1 (biogram ze zdjęciem).
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Lublinem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu Kategoria:Polacy pochodzenia francuskiego Kategoria:Politycy Stronnictwa Demokratycznego Kategoria:Polscy artyści socrealizmu Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Posłowie z okręgu Gdynia (PRL) Kategoria:Rektorzy Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku Kategoria:Rektorzy Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1988