Franciszek Malanowski, ps. „Kruta” (ur. 2 kwietnia 1902 w WierzycachPoświadczenie obywatelstwa wydane 29 maja 1928 przez Starostwo Powiatowe w Nieświeżu. W poświadczeniu obywatelstwa, jako miejsce urodzenia podano Breitenfelde, w powiecie bydgoskim., zm. 2 października 1962 w Małomicach) – starszy sierżant Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 2 kwietnia 1902 roku w Wierzycach, w powiecie gnieźnieńskim, w rodzinie Jana (zm. 1916) i Antoniny z Królaków (zm. 1917). Po śmierci rodziców terminował u majstra kowalskiego Franciszka Dropika w Środzie Wielkopolskiej przy ulicy Wrzesińskiej 22Przekaz ustny Jerzego Malanowskiego i Księga Adresowa Przemysłu, Handlu i Rzemiosła Zachodniej Polski, 1925..
W wieku 16 lat, jako ochotnik, wziął udział w powstaniu wielkopolskim. 24 lipca 1920 wstąpił do Wojska Polskiego... W latach 30. XX wieku służył w Korpusie Ochrony Pogranicza. Początkowo w kompanii granicznej „Raków” należącej do 6 Batalionu Ochrony Pogranicza w Iwieńcu, a następnie w 9 Batalionie Ochrony Pogranicza w Klecku, w Strażnicy KOP „Połowkowicze”.
W maju 1944 roku został dowódcą 1 drużyny w 202 plutonie ciężkich karabinów maszynowych Zgrupowania AK „Żaglowiec” (od 9 sierpnia 1944 roku - 21 pułk piechoty AK „Dzieci Warszawy”)Wykaz imienny 202 Plutonu z dnia 6 sierpnia 1944 r.. „Jako dowódca rkm w walkach na Zdobyczy Robotniczej oraz Żoliborzu wykazał dużą inicjatywę i odwagę. Widząc zbliżający się samochód npla [nieprzyjaciela] podpuścił go na bardzo bliską odległość i zniszczył swoim ogniem. Zdobył samochód, 1 pm, 2 kb i 7 granatów”Dodatek do rozkazu Nr 28/44 „Żywiciela” z dnia 28 sierpnia 1944 r.. Za powyższy czyn bojowy dowódca Sił Zbrojnych w Kraju, rozkazem z dnia 26 sierpnia 1944 roku, odznaczył go Krzyżem Walecznych.
To samo zdarzenie tak opisał podporucznik Tadeusz Magier, dowódca 202 plutonu „(...) otrzymuję rozkaz obsadzenia swym plutonem ul. Słowackiego na wysokości ul. Krechowieckiej. Wszędzie trwa wytężona praca przy budowie barykad. Około południa likwidujemy 2 zbłąkane samochody niemieckie, przy okazji zdobywamy 1 pm, 2 kb, 1 pistolet i trochę amunicji (...)”.
23 września 1944 roku powrócił ze szpitala do macierzystego plutonuRozkaz Nr 43 dowódcy Zgrupowania „Żaglowiec” z dnia 23 września 1944 roku.. Po kapitulacji powstania dostał się do niemieckiej niewoli. W 1945, po wyzwoleniu, wcielony do Polskich Kompanii Wartowniczych. 6 kwietnia 1946 roku powrócił z Niemiec i zarejestrował się w Punkcie Przyjęcia Państwowego Urzędu Repatriacyjnego w SzczecinieZaświadczenie Nr 281424 wydane 6 kwietnia 1946 r. w Punkcie Przyjęcia PUR w Szczecinie.. Zmarł 2 października 1962 w Małomicach i został pochowany na tamtejszym cmentarzu komunalnym.
Był żonaty z Bronisławą z Matusewiczów, z którą miał troje dzieci: Jerzego (1932–2000), podpułkownika Wojska Polskiego, Zofię (ur. 1935) i Tadeusza (ur. 1938).
Odznaczenia Krzyż Walecznych - 26 sierpnia 1944 rokuRozkaz Nr 24 dowódcy 21 Pułku Piechoty z dnia 28 sierpnia 1944 roku. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Magier, Z walk 21 Pułku Piechoty „Dzieci Warszawy” w czasie powstania warszawskiego, Wojskowy Przegląd Historyczny, nr 3 (89), Warszawa 1979, s. 142-171.
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Podoficerowie Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Żołnierze Polskich Kompanii Wartowniczych