thumb|Trumny Mateusza (Siemaszki) i Sawy (Sowietowa) podczas ponownego pogrzebu w Warszawie (31 grudnia 2012) Mateusz, imię świeckie Konstanty Siemaszko (ur. 22 października 1894 w Babicach, zm. 13 marca 1985 w Londynie) – polski biskup prawosławny.
Życiorys Absolwent prawosławnego seminarium duchownego w ChełmieG. J. Pelica, Ślady wyrwane z zapomnienia, Przegląd Prawosławny, nr 6 (252), czerwiec 2006.. Studiował następnie w Instytucie Historii i Filologii w Nieżynie. Od lutego 1919 do czerwca 1920 był artylerzystą w Armii Ochotniczej Denikina. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył po stronie polskiej. Po zakończeniu działań wojennych, w 1922, objął parafię w Tarnogrodzie. Mianowany kapelanem wyznania prawosławnego ze starszeństwem z 1 kwietnia 1925 r. W 1932 r. był dziekanem wyznania prawosławnego Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. Służył we Lwowie. Uzyskał godność protoprezbitera.
W listopadzie 1938 złożył wieczyste śluby mnisze w ławrze Poczajowskiej, przyjmując imię Mateusz. 29 listopada tego samego roku metropolita warszawski i całej Polski Dionizy w asyście biskupów poleskiego Aleksandra, wołyńskiego Aleksego i grodzieńskiego Sawy wyświęcił go na biskupa brasławskiego, wikariusza diecezji wileńsko-lidzkiej. Jego chirotonia, podobnie jak wyświęcenie w tym samym czasie biskupa Tymoteusza (Szrettera), została wymuszona na metropolicie przez polskie władze państwowe. Dążyły one do spolonizowania prawosławia w Polsce, wbrew oczekiwaniom większości wiernych, czego zdecydowanymi zwolennikami byli dwaj nowi biskupiMironowicz A.: Kościół prawosławny w Polsce. Białostockie Towarzystwo Historyczne, 2006, s. 619. ..
Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Polski ewakuował się na LitwęMironowicz A.: Kościół prawosławny w Polsce. Białostockie Towarzystwo Historyczne, 2006, s. 632. . później Łotwę, a następnie do Francji i Wielkiej Brytanii. Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, pełniąc m.in. funkcję zastępcy prawosławnego ordynariusza polowego PSZ, arcybiskupa Sawy (Sowietowa). Po wojnie przeszedł w jurysdykcję Patriarchatu Ekumenicznego, otrzymał tytuł biskupa Aspendos i zamieszkał na stałe w Londynie. Po śmierci arcybiskupa Sawy stanął na czele tzw. Polskiego Kościoła Prawosławnego na Obczyźnie, podległego Konstantynopolowi i sprawującego opiekę duszpasterską nad weteranami Polskich Sił Zbrojnych wyznania prawosławnego.
Zmarł w Londynie 13 marca 1985 i został pochowany na Cmentarzu Brompton w Londynie. W 2012 jego szczątki zostały ekshumowane i sprowadzone do Polski. Uroczysty pogrzeb odbył się 31 grudnia 2012 na cmentarzu prawosławnym w Warszawie.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (7 lutego 1977) Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi na polu pracy kulturalno-oświatowej w wojsku”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biskupi Patriarchatu Konstantynopolitańskiego Kategoria:Duchowieństwo wojskowe wyznania prawosławnego II Rzeczypospolitej Kategoria:Londyńska Polonia Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Brompton w Londynie Kategoria:Pochowani na cmentarzu prawosławnym na Woli Kategoria:Polonia w Wielkiej Brytanii Kategoria:Polscy biskupi prawosławni Kategoria:Prawosławie w Wielkiej Brytanii Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zakonnicy Ławry Poczajowskiej Kategoria:Zmarli w 1985