240px|thumb|Model czołgu Motorgeschütz Günther Burstyn (ur. 6 lipca 1879 w Bad Aussee, zm. 15 kwietnia 1945 w Korneuburgu) – austriacki inżynier, oficer cesarskiej i królewskiej Armii w stopniu kapitana.
Życiorys Pochodził z rodziny żydowskiej ze Lwowa. Syn Abela Chaima i Julii, jego ojciec przeszedł na katolicyzm i przyjął imię Adolf, pracował jako inspektor kolei w Bad Aussee. Uczęszczał do gimnazjum w Wiedniu, a od 1895 roku do szkoły pionierów w Hainburgu. W 1899 roku ukończył szkołę i podjął służbę w wojskach kolejowych armii austro-węgierskiej. W 1900 roku został awansowany do stopnia porucznika. W 1910 roku, po swoim ślubie, przeszedł na protestantyzm.
Günther Burstyn zapoznał się z pierwszym na świecie samochodem opancerzonym (czołgiem kołowym) z 1904, wyposażonym w obracaną kopułę z karabinem maszynowym, austro-węgierskim pojazdem Pojazdy pancerne. Od „Little Willie” do Leoparda 2A6, wyd. 2012, s. 12. W 1911 przedstawił projekt pod nazwą – opancerzonego, gąsienicowego pojazdu uzbrojonego w armatę umieszczoną w obrotowej wieży na górze pojazdu. W konstrukcji wykorzystał podwozie ciągnika rolniczego. Był to jeden z pierwszych praktycznie zaprojektowanych modeli czołgów, w tym samym okresie australijski inżynier Lancelot De Mole zaprojektował podobny pojazd (choć bez obrotowej wieży). Burstyn starał się zainteresować swoim wynalazkiem wojskowy establishment Austro-Węgier i Niemiec, jednak bez większego powodzenia. Ani jemu, ani De Mole’owi nie udało się przekonać ówczesnych decydentów do ich wynalazku. W późniejszym czasie De Mole zbudował model swojego czołgu, co nie udało się Burstynowi; ten jednak otrzymał patent na swój wynalazek (Zl. 252 815 DRP).
Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1913 w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Kolejowy. Podczas I wojny światowej odpowiadał za budowę i naprawę linii oraz mostów kolejowych. W 1926 roku został Militäroberbauratem i pracował jako specjalista w austriackim Federalnym Ministerstwie Wojny. Przeszedł na emeryturę w 1933 roku z powodu choroby oczu. Był członkiem Frontu Ojczyźnianego, później wspierał NSDAP.
31 marca 1941 roku osobiście zaprezentował swoje wynalazki Adolfowi Hitlerowi. Został w związku z tym odznaczony Krzyżem Zasługi Wojennej. W 1944 roku otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu.
Pod koniec II wojny światowej był niemal całkowicie pozbawiony wzroku, w związku z czym nie mógł uciec przed zdobywającą Austrię Armią Czerwoną. Popełnił samobójstwo, nie chcąc dostać się do sowieckiej niewoliFilm dokumentalny Wynalazcy spod znaku swastyk (tytuł oryg. Inventors Under the Swastika), 2017 r..
W 1967 roku jego imieniem nazwano koszary w Zwölfaxing.
Ordery i odznaczenia Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z mieczami Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej Krzyż Wojskowy Karola Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 niemiecki Krzyż Zasługi Wojennej (1941)
Zobacz też Jean Baptiste Estienne
Przypisy
Bibliografia
Kenneth Macksey, Tank facts and feats : a record of armoured fighting vehicle achievement, New York : Sterling Publishing Co., 1980. OCLC 12211867.
Linki zewnętrzne Czołg Burstyna
Kategoria:Austriaccy inżynierowie Kategoria:Konstruktorzy broni pancernej Kategoria:Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Wojskowi I Republiki Austriackiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojennej Kategoria:Austriaccy Żydzi Kategoria:Austriaccy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Austrii Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem Kategoria:Konwertyci na katolicyzm z judaizmu Kategoria:Konwertyci na protestantyzm