Andrij Ołeksijowycz Hułyj-Hułenko (; ur. 1886 w Nowoarchangielsku, zm. po 1926) – generał-chorąży Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Odessie, a następnie Instytut Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach (ówcześnie urzędowo Nowa Aleksandria). Po wybuchu I wojny światowej skierowany do wojsk inżynieryjnych Imperium Rosyjskiego, gdzie służył do 1917, awansując do stopnia sztabskapitana.
W 1917 dowodził oddziałem inżynieryjnym wojsk Centralnej Rady, następnie organizował front południowy.
W 1919 dowodził oddziałami walczącymi z machnowcami. Podczas I pochodu zimowego dowodził Dywizją Zaporoską, a od listopada 1921 besarabską grupą armii URL, walczącą wspólnie z wołyńską grupą Jurka Tiutiunnyka podczas II pochodu zimowego.
Później przemycał na Ukrainę broń w celu wywołania antybolszewickiego powstania, został aresztowany przez bolszewików w Odessie 19 lipca 1922 i skazany na 10 lat więzienia. Ostatnie wiarygodne informacje o nim pochodzą z 29 stycznia 1926, kiedy przebywał w więzieniu o zaostrzonym rygorze.
Bibliografia Гулий-Гуленко Андрій w: Енциклопедія історії України: Т. 2. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2004, Wyd. «Наукова думка». , s.251.
Kategoria:Absolwenci i studenci Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Generałowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Ukraińskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w XX wieku