Zespół wzgórzowy (zespół talamiczny, zespół Déjerine'a-Roussy'ego, ) – zespół neurologiczny związany z procesem chorobowym uszkadzającym strukturę wzgórza. Najczęściej przyczyną uszkodzenia wzgórza są procesy naczyniowe udary niedokrwienne lub krwotoczne w dorzeczu arteria thalamostriata lub arteria thalamogaeniculata.
Na obraz kliniczny zespołu składają się: upośledzenie lub zniesienie czucia po przeciwległej stronie ciała związane z uszkodzeniem dróg czuciowych; najbardziej upośledzone jest czucie głębokie, mniej czucie dotyku i temperatury, najsłabiej czucie bólu, zlokalizowane przeciwstronnie bardzo silne, samoistne, napadowe, palące, nieustępujące po środkach przeciwbólowych bóle obejmujące połowę ciała, tzw. bóle wzgórzowe, którym towarzyszy hiperpatia, przemijający niedowład połowiczy, ośrodkowy niedowład nerwu twarzowego, ruchy mimowolne o charakterze pląsawiczo–pseudoatetotycznym towarzyszące ruchom celowym, związane z zaburzeniem czucia głębokiego, ustawienie ręki typu "ręki położnika" zgięcie palców w stawach śródręczno-paliczkowych i nadmierne wyprostowanie w stawach międzypaliczkowych (tzw. ręka wzgórzowa), rzadko niedowidzenie połowicze.
Bóle wzgórzowe opisał Ludwig Edinger w 1891. Zespół dokładnie opisali w 1906 roku Joseph Jules Dejerine i Gustave RoussyJ. J. Dejerine, G. Roussy. Le syndrome thalamique. Revue neurologique 14, ss. 521-532 (1906)G. Roussy: La couche optique et le syndrome thalamique. Paris, 1907..
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Choroby układu nerwowego Kategoria:Choroby naczyń mózgowych