Zygmunt Juliusz Halka (ur. 6 lutego 1933 w Poznaniu, zm. 9 stycznia 2008 w Józefowie koło Otwocka) – polski fotografik, tłumacz, podróżnik i żeglarz, pionier wykorzystania elektroniki w muzealnictwie.
Był synem Juliana (1886–1959) h. Szaława, inżyniera i oficera, i Ludmiły (1905–1983) z domu Gajewskiej, lekarki. Maturę uzyskał w 1950 w Liceum Ogólnokształcącym im. Michała Kosmowskiego w Trzemesznie. Był absolwentem Politechniki Warszawskiej (1960), po studiach pracował jako starszy asystent w Katedrze Fizyki Ogólnej Politechniki Warszawskiej. Później ukończył Studium Dziennikarskie Uniwersytetu Warszawskiego (1970). Wieloletni działacz Spółdzielni Mieszkaniowej „Nowe Miasto”. W latach 1950–1954 był lekkoatletą (skok wzwyż) w barwach AZS Poznań, następnie w AZS Warszawa (1955–1960).
Tłumaczył literaturę piękną z języka angielskiego (autorzy: Mario Puzo, James Patterson, Tess Gerritsen i inni). Zajmował się też fotografiką i dziennikarstwem. Po pierwszych studiach, od 1960 pracował jako realizator oświetlenia i członek zespołu w Studenckim Teatrze Satyryków w Warszawie. Był autorem pierwszych widowisk typu „światło i dźwięk” w Wilanowie i Malborku. W 1976 opracował widowisko Powrót do Wilanowa w reżyserii Piotra Wojciechowskiego. Wystąpił w epizodycznych rolach w filmach „Iluminacja” Krzysztofa Zanussiego, „Popioły” Andrzeja Wajdy i w kultowej komedii Stanisława Barei „Miś”.
Pochowany został 16 stycznia 2008 na cmentarzu w Józefowie. Był spokrewniony z kardynałem Mieczysławem Ledóchowskim.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia nekrologi „Gazeta Wyborcza” 12–13 i 14 stycznia 2008 r.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy skoczkowie wzwyż Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym w Józefowie (powiat otwocki)