Sit tępokwiatowy (Juncus subnodulosus Schrank) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny sitowatych. Występuje w Europie, Azji Mniejszej i Afryce. W Polsce objęty ochroną.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w Europie, Azji Mniejszej i północnej Afryce. W Polsce jest gatunkiem rzadkim. Rośnie głównie w północno-zachodniej części kraju. Jego największe skupisko znajduje się w Rezerwacie Dolina Ilanki.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Owoce Łodyga Do 1 m wysokości i 3 mm szerokości. Liście 1-2 obłe liście łodygowe z przegradzanymi blaszkami. Kwiaty Słomiastożółte, długości 2-2,5 mm, zebrane w drobne, półkuliste główki o średnicy do 5 mm, te z kolei zebrane w rozrzutkę. Podsadka słomiasta, krótsza od kwiatostanu. Działki kielicha zaokrąglone na szczycie. Owoce Szerokojajowate torebki z krótkim dzióbkiem.
Biologia i ekologia thumb|Sit tępokwiatowy nad Miedwiem Bylina, hemikryptofit. Rośnie na mokradłach. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Gatunek charakterystyczny łąk kaczeńcowych ze związku Calthion i zespołu Juncetum subnodulosi.
Zagrożenia i ochrona Roślina została umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006, 2016) w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia VU). Od 2014 roku jest objęta w Polsce ochroną częściową.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin ().
Kategoria:Sitowate Kategoria:Rośliny chronione