Anna, księżniczka królewska (Anne Elizabeth Alice Louise, ur. 15 sierpnia 1950 w Clarence House w Londynie) – księżniczka Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z dynastii Windsorów, córka królowej Elżbiety II i jej męża, Filipa, księcia Edynburga; znajduje się w linii sukcesji brytyjskiego tronu. Reprezentantka Wielkiej Brytanii na letnich igrzyskach olimpijskich (1976) w jeździectwie.
W 1968 ukończyła Benenden School w Kent w Anglii. W latach 1973–1992 była zamężna z Markiem Phillipsem, z którym ma dwoje dzieci: Petera Phillipsa (ur. 1977) i Zarę Tindall (ur. 1981). Niedługo po rozwodzie w 1992 poślubiła Timothy’ego Laurence’a.
Uprawia jazdę konną. W 1976 została pierwszą członkinią brytyjskiej rodziny królewskiej, która wzięła udział w letnich igrzyskach olimpijskich. Jest dwukrotną indywidualną mistrzynią świata w tej dyscyplinie (1971, 1975) i mistrzynią drużynową (1975). W 1971 otrzymała nagrodę Sportowej Osobowości Roku BBC. W latach 1987–1993 pełniła funkcję prezydenta Międzynarodowej Federacji Jeździeckiej. Od 1988 jest członkinią Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.
20 marca 1974 w Londynie doszło do próby porwania księżniczki, kiedy razem z mężem wracała samochodem do Pałacu Buckingham. Był to pierwszy przypadek tego rodzaju zdarzenia w brytyjskiej rodzinie królewskiej. W 2002 została pierwszą członkinią brytyjskiej rodziny królewskiej w dziejach, która została oskarżona w sprawie sądowej – odpowiedziała za to, że jej pies zaatakował dwoje dzieci, została ukarana finansowo.
Zaangażowana jest w działalność publiczną i charytatywną. Reprezentowała matkę w oficjalnych wystąpieniach, patronuje wybranym organizacjom. W latach 2017–2019 wzięła udział w największej liczbie publicznych wystąpień spośród wszystkich członków rodziny królewskiej.
Mieszka w Gatcombe Park w Gloucestershire, a jej biuro znajduje się w Pałacu Świętego Jakuba w Londynie.
Powiązania rodzinne i edukacja Urodziła się 15 sierpnia 1950 w Clarence House w Londynie o godzinie 11:50. Jest córką królowej Elżbiety II, pochodzącej z brytyjskiej dynastii Windsorów, i jej męża, Filipa, księcia Edynburga. Jej dziadkami byli: Andrzej, książę Grecji i Danii, i Alicja z dynastii Battenbergów (ze strony ojca) oraz Jerzy VI, król Zjednoczonego Królestwa, cesarz Indii i jego żona, Elżbieta, królowa-matka (ze strony matki). Ma trzech braci: Karola, Andrzeja i Edwarda. Od urodzenia nosiła tytuł Jej Królewskiej Wysokości Księżniczki Anny z Edynburga.
Została ochrzczona w obrządku kościoła anglikańskiego w Pokoju Muzycznym Pałacu Buckingham 21 października 1950. Otrzymała imiona: Anna (została trzecią brytyjską księżniczką urodzoną po 1714, której nadano to imię, i zaledwie drugą, dla której było to imię pierwsze), Elżbieta (na cześć matki i babki ze strony matki), Alicja (na cześć babki ze strony ojca), Ludwika (imię popularne w rodzinie królewskiej). Ceremonii przewodniczył arcybiskup Yorku, Cyril Garbett. Rodzicami chrzestnymi Anny zostali: 1. hrabia Mountbatten (wuj ojca), księżna Hohenlohe-Langenburg (siostra ojca), Andrew Elphinstone (kuzyn matki) i hrabina Athlone (krewna matki). Sama jest matką chrzestną przynajmniej siedmiu osób.
Zgodnie z ówczesną tradycją panującą na dworze królewskim, początkowe etapy edukacji księżniczki obejmowały domowe lekcje, które prowadziła guwernantka Catherina Peebles. Była śmiałym i rezolutnym, ale też aroganckim i szybko irytującym się dzieckiem, które umiało przeciwstawić się ojcu (którego była ulubienicą) i wykazywało niezależność w kontaktach ze starszym bratem. W dzieciństwie pobierała lekcje muzyki i tańca. Od 1959 do 1963 należała do Girl Guides. W 1968 ukończyła naukę w Benenden School w Kencie z wynikiem celującym.
Kariera sportowa W 1965 rozpoczęła treningi jeździeckie, a jednym z jej pierwszych trenerów byl Cherry Kendall. W marcu 1971 była zmuszona do wycofania się z zawodów jeździeckich w Crookham, których była liderką, z powodu upadku z konia Purple Star, który odmówił przeskoczenia przeszkody. W tym samym roku została indywidualną mistrzynią Europy w czasie zawodów w Burghley i uzyskała tytuł Sportsmenki Roku w Wielkiej Brytanii.
We wrześniu 1973 brała udział w mistrzostwach Europy w Kijowie, ale pomimo zajęcia pierwszego miejsca w zawodach zmuszona była do wycofania się po upadku z konia. Wydarzenie zainspirowało Agnieszkę Osiecką do napisania piosenki „Księżniczka Anna spadła z konia”, którą wykonywały Maryla Rodowicz i Ewa Bem.
W kwietniu 1976 zakwalifikowała się do udziału w letnich igrzyskach olimpijskich w Montrealu w jeździectwie jako pierwsza członkini brytyjskiej rodziny w historii. Córka księżniczki, Zara Phillips, również zawodowo uprawia jeździectwo, a w 2012 została pierwszą potomkinią brytyjskiej rodziny królewskiej, która wywalczyła medal olimpijski.
19 października 1991 ukazała się książka autobiograficzna księżniczki pt. Riding Through My Life, którą współtworzyła z Ivorem Herbertem.
Członkini rodziny królewskiej Jako córka brytyjskiego monarchy uprawniona jest do używania tytułu Jej Królewskiej Wysokości Księżniczki Anny. Po urodzeniu nosiła tytuł księżniczki Anny z Edynburga, zgodnie z tytułem swoich rodziców. Sytuacja zmieniła się w 1952 po wstąpieniu królowej Elżbiety II na tron. Królowa w 1976 nadała Annie tytuł księżniczki królewskiej, przysługujący najstarszej córce brytyjskiego monarchy pod warunkiem, że nie żyją już inne kobiety noszące ten tytuł.
6 lutego 1952 zmarł dziadek księżniczki, król Jerzy VI, wobec czego jej matka została królową Zjednoczonego Królestwa i przyjęła imię Elżbieta II. Księżniczka nie uczestniczyła w koronacji matki ze względu na swój młody wiek.
W swoim pierwszym oficjalnym wystąpieniu w 1969 otworzyła centrum edukacyjne i treningowe w Shropshire.
W lipcu 1979 przebywała z mężem z prywatną wizytą u tajskiej rodziny królewskiej.
Została sportretowana w serialu komediowym The Windsors, w rolę Anny wcieliła się Vicki Pepperdine.
Działalność społeczna i charytatywna W 1981 została kanclerzem Uniwersytetu Londyńskiego. 30 marca 2011 została kanclerzem Uniwersytetu Edynburskiego.
W 1981 powołała The Princess Royal Trust for Carers, organizację zajmującą się opieką domową nad osobami niepełnosprawnymi.
13 czerwca 1987 uzyskała honorowy tytuł Księżniczki Korony za „pełną poświęcenia pracę” dla Fundacji Pomocy Dzieciom.
Oficjalne wizyty zagraniczne W 1954, 2004Cache.gettyimages.com/comp/51004422.jpg?x=x&dasite=MS_GINS&ef=2&ev=1&dareq=538EA340DCCBB2AD7C67CBF6DB5F7018A9C30E9B9B114CE8. i 2009 odwiedziła Gibraltar; druga wizyta miała służyć złagodzeniu napiętych relacji pomiędzy Wielką Brytanią a Hiszpanią, które toczą spór o to terytorium.
W 1969 towarzyszyła matce w stanowej wizycie do Austrii. W 1970 i 2009 gościła w Australii. W czerwcu 1973 odbyła oficjalną wizytę w Niemczech. 18 czerwca 1982 została pierwszą członkinią rodziny królewskiej, która odwiedziła Denver. W listopadzie 1987 reprezentowała królową w czasie wizyty w Singapurze. W 1990 jako pierwsza brytyjska księżniczka w historii pojechała do Związku Radzieckiego, gdzie została przyjęta przez Michaiła Gorbaczowa.
W 1991 i 2006 przebywała z wizytą dyplomatyczną w Polsce.
W lipcu 2004 przez trzy dni przebywała w Keniihttp://cache.gettyimages.com/comp/51015176.jpg?x=x&dasite=MS_GINS&ef=2&ev=1&dareq=538EA340DCCBB2ADBD6EC51BEF1B8588A9C30E9B9B114CE8.. W 2005 udała się na Brytyjskie Wyspy Dziewicze, do Jamajki, Luksemburga, Chin i Indonezji. W 2006 odbyła oficjalne wizyty na Bermudach, w Nowej Zelandii, Australii i Afganistanie. W 2015 i 2019 odbyła wizyty dyplomatyczne na wyspę Man. W październiku 2016 reprezentowała królową w Malezji. W lipcu 2017 uczestniczyła w oficjalnej wizycie króla i królowej Hiszpanii do Wielkiej Brytanii. W czerwcu 2018 poleciała z jednodniową wizytą do Toronto.
W czerwcu 2019 wzięła udział w bankiecie z okazji przyjazdu do Londynu prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Próba porwania 20 marca 1974 uczestniczyła z mężem w wydarzeniu charytatywnym na rzecz niepełnosprawnych sportowców. W drodze powrotnej do do Pałacu Buckingham samochód, którego była pasażerką, został zatrzymany przez Iana Balla kierującego Fordem Escortem. Mężczyzna postrzelił inspektora Jamesa Beatona (ochroniarza Anny), kierowcę Alexa Callendera i dziennikarza Briana McConnella (który był świadkiem zdarzenia i próbował interweniować) i Michaela Hillsa. Przechodzący tamtędy bokser Ron Russell zaatakował Balla, co pozwoliło księżniczce uciec. Celem Balla było uzyskanie okupu za życie Anny. Sprawca zdarzenia trafił do szpitala psychiatrycznego Broadmoor Hospital w Crowthrone w Berkshire.
Związki z innymi rodzinami królewskimi Poprzez Jana Wilhelma Friso, księcia Oranii, jest spokrewniona ze wszystkimi rodzinami królewskimi i książęcymi panującymi w Europie. Jej ojciec wywodzi się z greckiej i duńskiej rodziny królewskiej, a matka – z rodziny brytyjskiej. Ma wśród swoich przodków króla Danii Chrystiana IX i Wiktorię, królową Wielkiej Brytanii.
Była gościem ceremonii zaślubin Karola, księcia Walii, z lady Dianą Spencer w 1981 i Kamilą Parker-Bowles w 2005, a także Jerzego Gilmana z lady Różą Windsor w 2008, Wilhelma, księcia Cambridge, z Katarzyną Middleton w 2011, Henryka, księcia Sussexu, z Meghan Markle w 2018, Jacka Brooksbanka z księżniczką Eugenią z Yorku w 2018 oraz Tomasza Kingstona z lady Gabrielą Windsor w 2019.
W 2019 reprezentowała dwór brytyjski w czasie uroczystości pogrzebowych: Jana, wielkiego księcia Luksemburga.
W 2006 uczestniczyła w obchodach 25. rocznicy ślubu wielkiego księcia Henryka i wielkiej księżnej Marii Teresy z Luksemburga.
Media Ma krytyczny stosunek do wielu dziennikarzy i fotoreporterów.
18 lipca 2013 ukazała się książka biograficzna księżniczki pt. Anne: The Private Princess Revealed autorstwa Briana Hoeya.
Patronaty Zaangażowana jest w działalność około 300 organizacji, takich jak: Aerospace Bristol – patron od 2002; British Academy of Film and Television Arts – była prezydentem od 1973 do 2001; British Universities and Colleges Sport- patron; CanTRA – patron od 1986; Durrell Wildlife Conservation Trust – patron od 1972; Emerging Leaders’ Dialogues Canada – prezydent od czerwca 2011; Friends of TS Queen Mary – patron od marca 2019; Horse Charity – prezydent; Mission to Sea Farers – prezydent; Opportunity International – patron od 1998; RedR – prezydent od 1988; Royal Geographical Society – patron; Royal National Children Foundation – patron od 2002; Royal Navy and Royal Marines Charity – patron od 2007; Save The Children UK – prezydent od 1970; Scottish Rugby Union – patron od 1986; The Scottish Fiddle Orchestra – patron od grudnia 1993; WISE – patron od 2000; World Horse Wellare – prezydent; YSS – patron od 2008; VSO – patron od 2005.
Życie prywatne Związki uczuciowe Na przełomie lat 60. i 70. była związana z brokerem Sandym Harperem. W 1970 spotykała się z Andrew Parkerem Bowlesem, który następnie ożenił się z Camillą Shand, późniejszą żoną jej najstarszego brata, Karola.
W styczniu 1973 media poinformowały o związku Anny z Markiem Phillipsem, mistrzem olimpijskim w jeździectwie. Ich zaręczyny ogłoszono 29 maja 1973. Para pobrała się 14 listopada 1973 w opactwie westminsterskim, transmisję telewizyjną z ich ślubu oglądało 500 mln widzów. Odrzucili propozycję przyjęcia tytułów szlacheckich od królowej, dzięki czemu ich dzieci mogły być wychowane jako zwykli obywatele. Z tego małżeństwa ma dwoje dzieci: Piotra (ur. 16 listopada 1977), który jest pierwszym wnukiem królowej Elżbiety II i zarazem pierwszym wnukiem brytyjskiego monarchy urodzonym bez tytułu szlacheckiego, i Zarę (ur. 15 maja 1981). Mieszkała z mężem w Oal Grove House w Sandhurst, a w 1976 przeniosła się z rodziną do rezydencji Gatcombe Park.