Ogień zaporowy – sposób prowadzenia ognia przez pododdziały (oddziały) wojskowe.
artyleryjski ogień obronny
Celem jest stworzenie zapory ogniowej, która ma uniemożliwić szturm na bronione pozycje. Ogień wykonywany jest przez, w miarę możliwości, ciągły ostrzał artyleryjski pasa ziemi pomiędzy pozycjami obrony a pozycjami nieprzyjaciela. Ogień zaporowy wykorzystywany był przede wszystkim w I wojnie światowej na froncie zachodnim.
ogień obronny z broni maszynowej
Podobnie jak w przypadku ognia artyleryjskiego chodzi o stworzenie zapory ogniowej, jednak na mniejszą skalę. Zazwyczaj używane wtedy, gdy trzeba osłonić kogoś (np. medyka, rannego) lub coś (np. beczki z chemikaliami). Tworzony przez ciągły ostrzał z broni maszynowej w danym kierunku.
Bibliografia
Stanisław Koziej: "Teoria sztuki wojennej". Warszawa 1993.
Kategoria:Ogień (wojsko) Kategoria:Taktyka artylerii