right|thumb|Oficer Brygady right|thumb|Towarzysz i szeregowy Brygady thumb|J.P. Norblin, Bitwa pod Zieleńcami
6 Brygada Kawalerii Narodowej – brygada jazdy koronnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów autoramentu narodowego.
Inne nazwy: W okresie istnienia czterech brygad – do jesieni 1789: 2 Brygada Kawalerii Narodowej w Dywizji Ukraińskiej i Podolskiej (potocznie: 2 Ukraińska Brygada Kawalerii Narodowej) po reorganizacji i utworzeniu ośmiu brygad w 1789: 2 Wołyńska Brygada Kawalerii Narodowej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Utworzona w 1776 z chorągwi husarskich i pancernych.
W październiku 1789 rozpoczęto reorganizację brygad kawalerii. Z dwóch chorągwi I Ukraińskiej BKN i dziesięciu chorągwi II Ukraińskiej Brygady KN utworzono 2 Wołyńską Brygadę Kawalerii Narodowej brygadiera Rocha Jerlicza, a jej chorągwiom nadano numery od 61 do 72. Brygada była kontynuatorką II Brygady KN w Dywizji Ukraińskiej i Podolskiej. Początkowo wchodziła w skład teoretycznie istniejącej Dywizji Wołyńskiej i Kijowskiej. Po zmianie podziału wojska weszła w skład Dywizji Wołyńskiej i Podolskiej. Proces rozbudowy i translokacji poszczególnych chorągwi trwał wiele następnych miesięcy. W czerwcu 1791 liczyła 1755 koni.
Wiosną 1792, w przededniu wojny z Rosją uzyskała swój najwyższy rozwój organizacyjny i liczyła etatowo 1818 ludzi, a faktycznie 1792, 333 towarzyszy „przytomnych”, 49 towarzyszy przytomnych proszących o dymisję, 25 towarzyszy przytomnych proszących o przejście na towarzyszy „sowitych”. W marcu 1792 stacjonowała w Jampolu.
6 maja 1793 wcielona do wojsk rosyjskich pod nazwą Brygady Dniestrzańskiej. Po wybuchu powstania kościuszkowskiego, brygadzie nie udało się przebić się przez kordon i została przez Rosjan rozwiązana.
Stanowiska Białocerkiew, Łabuń (1779), Mohylew, Żwaniec, Tulczyn (1789), Jampol (1792), Janowiec nad Wisłą (wrzesień 1792), okolice Dniepru (1793).
Walki i potyczki Brygada uczestniczyła w wojnie z Rosją w 1792 roku. W 1793 roku brygada pozostała za kordonem rozbiorowym i w kwietniu wcielono ją do wojska rosyjskiego.
Żołnierze brygady walczyli: pod Serbami (22 maja 1792) pod Nową Sieniawką (11 czerwca 1792) pod Zieleńcami (17 czerwca 1792) pod Bereziem (18 lipca 1792) pod Markuszowem (26 lipca 1792).
Żołnierze brygady Do jesieni 1789 roku sztab brygad składały się z brygadiera, vicebrygadiera, kwatermistrza, audytora i adiutanta. Nowo uchwalony etat poszerzał sztab brygady o trzech majorów i adiutanta. Zgodnie z prawem ustanowionym 9 października 1789 roku brygadier, vicebrygadier i major mieli być wybierani przez króla spośród przedstawionych mu przez Komisję Wojskową w połowie osób zgodnie ze starszeństwem i zdatnością ze służby czynnej i w połowie spośród rotmistrzów z kawalerii narodowej i rodaków wracających ze służby zagranicznej. Pozostałych oficerów sztabu fortragował brygadier.
Komendanci Michał Zielonka (1 września 1776), gen. mjr Roch Jerlicz (1786−1792), gen. mjr Maciej Perekładowski (10 XII 1792−1794)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brygady koronne kawalerii narodowej Kategoria:Brygady kawalerii okresu powstania kościuszkowskiego Kategoria:Polskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1794 Kategoria:Oddziały Dywizji Wołyńsko-Podolskiej Kategoria:Polskie jednostki kawalerii utworzone w 1776