250px|thumb|Mapa wyspy
Santo Antão (z port. „Święty Antoni”; kreol. Sontonton) – wyspa najdalej na zachód położona i największa wśród Wysp Zawietrznych, które wchodzą w skład Wysp Zielonego Przylądka. Z większych wysp najbliżej niej na południowy wschód leży São Vicente, którą oddziela kanał o nazwie Canal de São Vicente. Jest najdalej na zachód położoną większą wyspą z Wysp Zielonego Przylądka i całego kontynentu afrykańskiego oraz drugą co do wielkości wśród Wysp Zielonego Przylądka.
Geografia Wyspa w całości utworzona jest z materiału wulkanicznego. Najwyższa góra Topo da Coroa osiąga wysokość 1979 m. Druga co do wysokości jest Pico da Cruz i ma 1585 m. Wyspę dzieli na część północną i południową pasmo górskie, które długo uważano za nieprzebyte, a obecnie jest przecięte przez drogę. Głównym miastem wyspy jest Ponta do Sol na północnym wybrzeżu. Tam znajduje się nieczynny port lotniczy, podczas gdy port dla promów mieści się w Porto Novo na południowym wybrzeżu. Południowo-wschodnia część wyspy posiada suchy klimat, natomiast północno-zachodnia ma stosunkowo normalne opady. Doliny leżące na wyspie ulegają silnej erozji.
Akweny Plaże kąpielowe i miejsca połowów można znaleźć w pobliżu Tarrafal de Monte Trigo.
Strumienie Ribeira do Passo w pobliżu Passo Ribeira das Bras w pobliżu Ribeira das Bras
Góry i wulkany Wyspa jest uważana za najbardziej górzystą z Wysp Zielonego Przylądka. Góry tworzy bazalt. Wiele wulkanów jest młodych, a szczególnie ich kaldery. Od 1999 wulkanolodzy obserwują stały wzrost temperatury wód w morzu w rejonie Ponta do Sol, co może wskazywać na zagrożenie nową erupcją.
Szczyty Pau Seco (około 950 m)
Historia Wyspa została odkryta w 1462 przez Diogo Afonso, lecz nie otrzymała swej obecnej nazwy aż do około 1500. Po raz pierwszy została zasiedlona w 1548, a w XVII wieku ludzie z wysp Santiago i Fogo razem z mieszkańcami północnej Portugalii przybyli do dzisiejszego Vila da Ribeira Grande w północnej części wyspy. Potem wino i kawa stały się najważniejszymi towarami eksportowymi wyspy.
Gospodarka Rybołówstwo i rolnictwo to najważniejszy przemysł na wyspie.
Rolnictwo Produkty rolne wyspy obejmują trzcinę cukrową, pochrzyn, maniok, mango, banany i zboża. Głównym produktem na wyspie jest rodzaj rumu znany jako grog (grogue).
Wywożenie wielu produktów rolnych na inne wyspy jest zabronione od blisko dwóch dziesięcioleci z powodu plagi krocionogów (Spinotarsus caboverdus), choć rząd ogłosił, że zamierza zakończyć kwarantannęProducenci rolni z Santo Antão mogą teraz eksportować na Sal i Boa Vista (ang.), A Semana online 9 stycznia 2008 .
Turystyka Turystyka staje się coraz bardziej dominującym przemysłem na wyspie. Czynione są pewne inwestycje w agroturystyce.
Podział administracyjny Wyspa podzielona jest na trzy jednostki samorządowe: Paul CV-PA Porto Novo CV-PN Ribeira Grande CV-RG
Gminy i osady Alto Mira Chã das Furnas Coculi Corvo Cruzinha Curral da Russa Eito Eito de Baixo Espongeiro Fontainhas Formiguinhas Janela Lomba dos Pombas Lomba de Santo Lourenço Monte Trigo Nossa Senhora do Rosário – gmina Nossa Senhora do Livramento – gmina Paul Passo Pombas Ponta do Sol Porto Novo Ribeira da Cruz Ribeira das Bras Ribeira Grande Santo António das Pombas – gmina Santo Crucifixo – gmina São João Baptista – gmina São Pedro Apóstolo – gmina Sinagoga Tarrafal de Monte Trigo
Język Oficjalnym językiem jest język portugalski. Poza tym większość ludności mówi w języku kreolskim.
Estóra de Tipêde i Tilôbe („Opowieść o Ti Pedro i Ti Lobo”) autorstwa Luís Romano de Madeira Melo
Znane osoby Roberto Duarte da Silva (1837–1889) – chemik Luís Romano de Madeira Melo - kompozytor Gabriel Mariano - eseista, powieściopisarz i poeta Manuel de Novas - kompozytor piosenek Antoninho Travadinha - skrzypek
Odsyłacze zewnętrzne
Przypisy
Kategoria:Wyspy Republiki Zielonego Przylądka