thumb|240px|Cmentarz komunalny w Gubinie – groby saperów, którzy zginęli podczas rozminowywania miasta. thumb|240px|Rozlokowanie 5 DPanc w 1989 thumb|240px|Kostrzyn – w tych koszarach stacjonował batalion 5 SDPancZdjęcie wykonano po rozwiązaniu jednostek Wojska Polskiego w garnizonie Kostrzyn.
14 batalion saperów (14 bsap) – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego.
Sformowany w miejscowości Nowa Berezyna (okolice Żytomierza) na podstawie rozkazu dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR nr 0130 z 5 lipca 1944 jako jednostka 5 Saskiej Dywizji Piechoty.
Przysięgę żołnierze batalionu złożyli 22 października 1944 w Trzebieszowie.
Struktura organizacyjna Etat 04/506 Dowództwo i sztab 3 x kompanie saperów 3 x pluton saperów drużyna zaopatrzenia kwatermistrzostwo magazyn techniczny drużyna gospodarcza Razem:
żołnierzy – 254 (oficerów – 33, podoficerów – 44, szeregowych – 177)
sprzęt: samochody – 3 łodzie MN – 1
Działania bojowe W końcu stycznia 1945 rozminowywał Warszawę, a w lutym Łódź. Zabezpieczał przemarsz oraz działania bojowe swojej dywizji na terenie Łużyc i podczas forsowania Nysy. Szlak bojowy zakończył w Czechosłowacji w ramach operacji praskiej.
Okres powojenny Po wojnie batalion stacjonował w Wędrzynie. Po zakończeniu działań wojennych jednostka przystąpiła do rozminowywania i oczyszczania terenów w rejonach: Słubic, Sulechowa, Sulęcina, Świebodzina, Międzyrzecza, Skwierzyny i Gorzowa Wlkp. W połowie lipca 1945 batalion został wsparty kompanią niemieckich jeńców saperów w sile 90 ludzi. Minerzy niemieccy ulegali częstym wypadkom. Po analizie okazało się, że znaczna liczba Niemców nie była saperami. Woleli jednak rozminowywać, niż siedzieć w niewoli. W pododdziałach przeprowadzono szkolenie i zajęcia instruktażowe z zakresu przeszukiwania i unieszkodliwiania min. Instruktorami szkolenia byli podoficerowie niemieccy. Saperami bezpośrednio kierowali oficerowie i podoficerowie niemieccy. Dowódcami pododdziałów byli Polacy. W późniejszych latach rozminowywała tereny w rejonach Kostrzyna nad Odrą, w Gubinie (tzw. Góra Śmierci), Krośnie Odrzańskim, Międzychodzie, Wschowie, Poznaniu i Kościanie. W 1947 część batalionu wzięła udział w walkach z oddziałami UPA w Bieszczadach w ramach Grupy Operacyjnej „Wisła.” Wydzielony pododdział w czasie tych działań niszczył wykryte bunkry, usuwał miny i torował drogi.
Batalion saperów 5 Saskiej Dywizji Pancernej W 1977 tradycje i numer batalionu saperów 5 Saskiej Dywizji Piechoty przejął kostrzyński 66 batalion saperów 5 Saskiej Dywizji PancernejRozkaz nr Pf-12/MON z 28 lipca 1977.. JW 2240.
Obsada personalna Dowódcy batalionu mjr Bazyli Celajew kpt. Jan Gozdek Julian WendaWojska inżynieryjne LWP 1945-1979 s. 323. Tadeusz Adamczyk Romuald Łukomski Dowódcy 66 batalionu saperów: mjr Józef Janek (był w 1956)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bataliony saperów ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Oddziały 5 Saskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Oddziały 5 Saskiej Dywizji Pancernej Kategoria:Oddziały 19 Dywizji Pancernej (LWP) Kategoria:Polskie bataliony saperów na froncie wschodnim Kategoria:Polskie jednostki saperów utworzone w 1944 Kategoria:Polskie jednostki saperów rozwiązane w 1957 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1957 Kategoria:Wojsko Polskie w Kostrzynie nad Odrą Kategoria:Wojsko Polskie w Międzyrzeczu