Leśniaki Chabielskie (nazwa oboczna: Leśniaki Chabielickie) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Szczerców.
Historia Wieś powstała jako osada leśna w majątku ziemskim Chabielice, istniał tam niewielki folwark i osada włościańska. Według spisu z 1836 we wsi było 7 chałup drewnianych krytych słomą. W 1844 folwark i wieś zostały wydzielone z dóbr Chabielice, właścicielem został Józef Kozłowski, z zawodu geometra. W drugiej połowie XIX wieku wieś i folwark Leśniaki należały do gminy i parafii Chabielice, w powiecie piotrkowskim. Były w niej 4 domy (zagrody ), 46 mieszkańców i 9 mórg obszaru. Przy folwarku był dwór i dwa domy, 14 mieszkańców i 204 morgi gruntu. left|thumb|150px|Teodor Cieszkowski. 10 kwietnia 1863 Leśniaki były miejscem tragicznych wydarzeń. W dworze Józefa Kozłowskiego schronili się powstańcy z oddziału pułkownika Teodora Cieszkowskiego, rozbitego przez wojska rosyjskie pod Broszęcinem, unosząc z miejsca starcia ciężko postrzelonego dowódcę. Tam też dopadła ich pogoń. Rozwścieczeni, zapewne dużymi stratami w bitwie kozacy, zabili ciosami lanc i strzałami z pistoletu leżącego w łóżku rannego Cieszkowskiego. Zginęli również jego towarzysze: dwudziestoletni syn gospodarza Hipolit Kozłowski, Józef Bykowski (21 lat) z Głupic i Tomasz Witkowski (18 lat) z Kopytów. Dwór i folwark splądrowano. Opis tamtych tragicznych wydarzeń został zamieszczony w krakowskiej gazecie Czas z 29 kwietnia 1863Krzysztof Wiśniewski, Teodor Cieszkowski – krótki opis działalności w kaliskiem. Walka i śmierć [w:] Gloria victis 1863 r. Studia i szkice z dziejów Powstania Styczniowego, Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim, Warszawa-Piotrków Trybunalski 2013, s.166.:
(...) Podamy wam tylko jedno nazwisko, nazwisko firmowe towarzystwa wszelkich okrucieństw (...) kapitana konsystującego w Wieluniu pułku, Rafałowicza. (...) Ten to człowiek do leżącego w łóżku Cieszkowskiego trzy razy o dwa kroki wystrzelił a rozbiwszy mu czaszkę, wziął mózg w rękę i rzucił w twarz starcowi u którego Cieszkowski leżał, on tegoż starca wypoliczkował i syna zabić kazał.
W pobliskim Stanisławowie zostali zabici major Polikarp Krąkowski (36 lat) z Bartodziejów, Stefan Szymański (18 lat) i Jan Imielski (22 lata) z Wiązowej Woli, zamordowani od kozaków jak napisał w aktach zgonów ks.Stanisław Wiśniewski – proboszcz parafii Chabielice.
11 kwietnia 1863 pod Praszką, część oddziału rosyjskiego (30 żołnierzy), wiozącą łupy z dworu w Leśniakach, dogonił i rozbił Oxiński. Dobra odzyskał, a kozaków wyciął w pień mszcząc się za zamordowanie Cieszkowskiego i jego towarzyszyStanisław Zieliński, Bitwy i potyczki 1863-1864, nakł. Funduszu Wydawniczego Muzeum Narodowego Polskiego, Rapperswil 1913, str.195Józef Oxiński nie opisuje tych wydarzeń w swoim pamiętniku, Wspomnienia z powstania polskiego 1863 – 1864, Warszawa 1965.
W 1888 jak podaje Informator : przewodnik handlowo-przemysłowy Cesarstwa Rossyjskiego, Królestwa Polskiego i Warszawy właścicielem majątku ziemskiego Leśniaki był Seweryn KozłowskiSpis Obywateli Ziemskich w Królestwie Polskim tab. 41 [w] Informator : przewodnik handlowo-przemysłowy Cesarstwa Rossyjskiego, Królestwa Polskiego i Warszawy, Warszawa 1888..
25-27 marca 1939 po zakończeniu mobilizacji w Leśniakach i innych miejscowościach wokół Chabielic zakwaterowano żołnierzy 84 Pułku Strzelców Poleskich z 30 Dywizji Strzelców Poleskich, która wchodziła w skład armii ,,Łódź”. Żołnierze brali udział w pracach przy budowie fortyfikacji obronnych i w szkoleniach poligonowych. 19 maja 1939 w czasie ćwiczeń granatnikowych, w żołnierzy z 11 i 12 kompanii IV batalionu uderzył piorun. Śmiertelnie porażony został strzelec ŁasekŁukasz Politański, Militarne aspekty historii Kurnosa i Kaszewic, Wydawnictwo Muzealne, Bełchatów 2011, s.88-89., mieszkaniec podpiotrkowskiego Koła.
W latach czterdziestych, po zakończeniu II wojny w rejonie Leśniaków działali żołnierze wyklęci , był to działający w kadrze III komendy Konspiracyjnego Wojska Polskiego, oddział pod krypt. „Balon” Andrzeja Jaworskiego ps. „ Marianek“.26 lutego 1948 „Marianek“ nocujący z towarzyszami w jednym z gospodarstw w Leśniakach, został zaskoczony przez milicjantów z Chabielic. W wyniku gwałtownej strzelaniny zginął komendant chabielickiego posterunku MO Szymański i żołnierz KWP, mieszkaniec Chabielic, Mirosław Pająk. Zwłoki M. Pająka zawieziono wpierw do Szczercowa na posterunek UB, potem częściowo obnażone, wyłożono na widok publiczny na placu przed chabielickim kościołem. Na wetkniętym w usta kiju widniał napis Tak zginie, każdy kto podniesie rękę na władzę ludowąRoman Peska, Ziemia Szczercowska 1861-1991.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do gminy Szczerców w województwie piotrkowskim.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V, str.159. Stanisław Zieliński, Bitwy i potyczki 1863-1864, nakł. Funduszu Wydawniczego Muzeum Narodowego Polskiego, Rapperswil 1913, str.195. Mertykalia gminy i parafii Chabielice - 1863 rok. Rejestr TERYT
Kategoria:Szczerców (gmina)