Król i bóg (rēḱs deiwos-kʷe, łac. rex deusque) – tytuł krótkiego opowiadania w zrekonstruowanym języku praindoeuropejskim. Jest luźno oparty na tekście „Król Hariszkandra”, części Aitareya Brahmana. S. K. Sen poprosił kilku badaczy zajmujących się językiem praindoeuropejskim (Y. E. Arbeitman, Eric P. Hamp, M. Mayrhofer, Jaan Puhvel i W. Winter), by zrekonstruowali PIE „ojca” tego tekstu.
Wersje opowiadania Wersja Hampa/Sena, która pojawiła się w Encyclopedia of Indo-European Culture (S. K. Sen zmienił imię boga z Lughus, użytego w oryginalne przez Hampa, na Werunos):
Wersja Lehmanna:
Tłumaczenie na polski:
Był sobie król. Był bezdzietny. Chciał mieć syna. Poprosił kapłana: „spraw, by urodził mi się syn!”. Kapłan powiedział do króla: „módl się do boga Pioruna”. Król podszedł do boga Pioruna, by pomodlić się do niego. „Usłysz mnie, ojcze Piorunie!”. Bóg Piorun zstąpił z nieba. „Czego chcesz ode mnie?”. „Chcę mieć syna”. „Niech więc się stanie”, powiedział promienny bóg Piorun. Żona króla urodziła syna.
Zobacz też Owca i konie
Linki zewnętrzne Artykuł „Telling Tales in Proto-Indo-European” z opcją odsłuchania opowiadania Król i bóg w rekonstruowanym praindoeuropejskim
Kategoria:Język praindoeuropejski