Pingwin maskowy, pingwin antarktyczny (Pygoscelis antarcticus) – gatunek dużego ptaka z rodziny pingwinów (Spheniscidae), zamieszkujący wybrzeża i wyspy Antarktyki oraz niektóre wyspy subantarktyczne. Nie jest zagrożony.
Wygląd Ma charakterystyczny wzór na głowie przypominający maskę lub policyjną czapkę (stąd potoczna nazwa policjant). Wierzch ciała czarny, spód głowy i przód biały z wąskim paskiem (od niego pochodzi angielska nazwa P. antarcticus – chinstrap, „pasek na brodzie”). Nieopierzony, krótki dziób, ogon o długich, wąskich, sztywnych piórach (ułatwiających pływanie).
Rozmiary długość ciała: około 75 cmmasa ciała: około 5,5 kg
Zasięg i środowisko Okołobiegunowy, pospolity ptak lęgowy na Półwyspie Antarktycznym i przybrzeżnych wyspach Antarktydy, na Szetlandach Południowych, Sandwichu Południowym i Orkadach Południowych; niewielkie populacje lęgowe także na Georgii Południowej, Wyspach Bouveta, Wyspach Balleny’ego i Wyspie Piotra I; czasami spotykany jest dalej na północ. Nie wyróżnia się podgatunków.
Pożywienie Żywi się niemal wyłącznie krylem antarktycznym, choć niekiedy zjada też inne gatunki skorupiaków i ryby. W poszukiwaniu pożywienia potrafi nurkować na głębokość do 70 m, choć zazwyczaj poniżej 45 m.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje pingwina maskowego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność światowej populacji w 1999 roku szacowano na około 4 miliony par lęgowych. Globalny trend liczebności uznawany jest za spadkowy. Za główne zagrożenie dla gatunku uważa się zmiany klimatyczne, które wpływają na liczebność i rozmieszczenie kryla, a tym samym na sukces reprodukcyjny pingwinów maskowych.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Pingwiny Kategoria:Ptaki Antarktyki Kategoria:Ptaki wysp subantarktycznych Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1781 roku