Skalikurek andyjski (Rupicola peruvianus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae).
Morfologia Długość ciała 30,5–32 cm. Sylwetka bardzo podobna do skalikurka gujańskiego. Samiec – upierzenie szkarłatne lub pomarańczowoczerwone (zależy od podgatunku). Ogon oraz skrzydła czarne z szerokimi białymi lotkami III rzędu. Samica – ciemna, czerwonawobrązowa, z białymi oczami i małym czubkiem.
Zasięg, środowisko Występuje od pogórza do średnich partii Andów, od zachodniej Wenezueli do zachodniej Boliwii. Zamieszkuje zalesione wąwozy, często w pobliżu rzek. Spotykany w przedziale wysokości 500–2400 m.
Podgatunki Wyróżnia się cztery podgatunki R. peruvianus: R. peruvianus sanguinolentus – zachodnia Kolumbia i zachodni Ekwador R. peruvianus aequatorialis – wschodnia Kolumbia, zachodnia Wenezuela, wschodni Ekwador i północno-wschodnie Peru R. peruvianus peruvianus – środkowe Peru R. peruvianus saturatus – południowo-wschodnie Peru i zachodnia Boliwia
Zachowanie Toki skalikurka andyjskiego różnią się od toków skalikurka gujańskiego tym, że odbywają się na drzewach, a nie na ziemi. Poza tokowiskami obserwowane zazwyczaj samotnie. Żerują na owocujących drzewach.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje skalikurka andyjskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako rzadki i rozmieszczony plamowo. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na utratę siedlisk.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bławatnikowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Taksony opisane przez Johna Lathama Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1790 roku