Bocian sinodzioby (Ciconia maguari) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie wyróżnia się podgatunków. Nie jest zagrożony.
Wygląd Ma prosty, szary dziób z ciemnoczerwoną końcówką. Nogi i stopy czerwone. Naga jasnoczerwona skóra wokół oczu i na kantarku. Reszta upierzenia biała, z wyjątkiem ogona, dolnej części grzbietu, dużych pokryw skrzydłowych i lotek, które są czarne. Tęczówka jasnożółta. Samice upierzeniem przypominają samce.
Rozmiary Długość ciała 97–110 cm. Rozpiętość skrzydeł 150–180 cm. Średnia masa ciała: samce 4,2 kg, samice 3,8 kg.
Zasięg, środowisko Głównie spotkać go można na wschód od Andów – od Kolumbii, Wenezueli, Gujany i północnej Brazylii po środkową Argentynę. Sporadycznie zalatuje z Argentyny do Chile nad Andami. Zamieszkuje tereny otwarte, głównie na nizinach. W Boliwii spotykany do 2500 m n.p.m.
Zachowanie Zwykle spotykany w grupach lub samotnie, czasami z innymi gatunkami. Bardzo często krąży w powietrzu.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje bociana sinodziobego za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2023 roku organizacja Wetlands International szacowała, że liczebność populacji mieści się w przedziale 50 000 – 100 000 osobników (co przelicza się na 33 300 – 66 700 osobników dorosłych), zaś jej trend oceniła jako stabilny w ciągu trzech pokoleń, tj. 32,5 roku.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia Gosler Andrew: Atlas ptaków świata. Multico Oficyna Wydawnicza, 2000. .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bociany Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku