Leszek dobrzyński (ur. ok. 1300, zm. przed 1316) – książę dobrzyński w latach 1312–przed 1316, sprawujący władzę razem z braćmi Władysławem Garbatym i Bolesławem pod opieką matki, z dynastii Piastów.
Leszek dobrzyński był najstarszym, choć tylko domniemanym, synem księcia dobrzyńskiego Siemowita i Anastazji, córki Lwa halickiego. Jego autentyczność jest przedmiotem sporu, gdyż występuje wyłącznie w jednym źródle – w zeznaniach Jana z Kisielewa znajdujących się w aktach procesu polsko-krzyżackiego przeprowadzonego w 1339 w Warszawie. Jeśli istniał, musiał umrzeć w młodym wieku przed 1316K. Jasiński, Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Poznań – Wrocław 2001, s. 173, przyjął, że Leszek zmarł najprawdopodobniej ok. 1314, jednakże stwierdzenia tego nie uzasadnił., tzn. przed usamodzielnieniem się pozostałych książąt dobrzyńskich.
Przypisy
Bibliografia Balzer O., Genealogia Piastów, Akademia Umiejętności, Kraków 1895, s. 361–362 (Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, s. 370–371/582). Jasiński K., Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań – Wrocław 2001, , , s. 172–173. Sroka S.A., Leszek, [w:] K. Ożóg, S. Szczur (red.), Piastowie. Leksykon biograficzny, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999, , s. 243.
Kategoria:Piastowie kujawscy Kategoria:Książęta dobrzyńscy Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w XIV wieku