Andrzej Maria Chrzanowski (ur. 18 grudnia 1945 w Sopocie) – polski twórca, reżyser, aktor, projektant.
Życiorys Jest synem Andrzeja Chrzanowskiego, inżynieraMarek Ołdakowski, Chrzanowski – Menedżer po polsku, w: red. Zygmunt Marcińczak, Nasi współcześni, MAW, Warszawa, 1980, s. 36, . W 1970 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, a w roku 1976 Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną w Łodzi.
W latach 1970–1972 był aktorem Teatru Narodowego w Warszawie. Od 1972 do 1979 pełnił funkcję reżysera w zespołach filmowych. W latach 1979–1981 był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Współczesnego w Szczecinie. W szczecińskim teatrze wyreżyserował m.in. „Lot nad kukułczym gniazdem” Wassermanna, „Kopciucha” Głowackiego, „Warszawiankę” Wyspiańskiego, „Kamienne niebo” Krzysztonia, „Czyje to życie” Clarka. Od 1981 wykładał na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego. W latach 1982–86 był dyrektorem firmy fonograficznej „Polton”. Od 1986 rozpoczął działalność biznesową polegająca na wdrażaniu luksusowych automatycznych parkingów samochodowych AUTOPARK® według własnego patentu, we współpracy z pracownikami naukowymi Warszawskiej Politechniki i Centrum Badań Kosmicznych.
Był jednym z bohaterów zbioru reportaży Nasi współcześni, opublikowanych częściowo w 1980 przez Młodzieżową Agencję Wydawniczą.
Ma żonę Wiesławę, potomkowie: córka Ama (ur. 1986), syn Jakub (ur. 1977).
Filmografia Wspólny debiut w głównych rolach z Piotrem Fronczewskim w Na niebie i na ziemi; Główna rola w debiucie Feliksa Falka W środku lata z Teresą Budzisz-Krzyżanowską; Około 10 głównych ról w filmach i serialach telewizyjnych; Ponad 25 reżyserii teatralnych, telewizyjnych i filmowych, między innymi: prapremiera Kopciuch Janusza Głowackiego – Teatr Współczesny w Szczecinie, Wojna i pokój z Januszem Gajosem i Jerzym Zelnikiem w Teatrze na Woli, Caligula z Piotrem Fronczewskim w Teatrze Dramatycznym, Święty eksperyment – Teatr Telewizji. 1973: Na niebie i na ziemi – major Janusz Horycki 1973: Czarne chmury – rajtar Hans (odc. 1-5, 10) 1973: Nagrody i odznaczenia – NSZ-owiec grający w karty 1974–1977: Czterdziestolatek – Stasiak (w odc. 15 i 19, także jako inżynier Morszczuk) 1974: Najważniejszy dzień życia – Skrzypek, zastępca dyrektora szkoły 1975: Noce i dnie – Kazimierz Sielski 1975: Partita na instrument drewniany – operator kroniki filmowej 1975: W środku lata – Adam Groński, mąż Elżbiety 1975: W te dni przedwiosenne – przewodniczący sądu 1976: Brunet wieczorową porą – fachowiec z telewizji opowiadający o westernach 1976: Motylem jestem, czyli romans 40-latka – inżynier Morszczuk 1976: Najlepsze w świecie – kolega Wandalina 1976: Polskie drogi – Oberscharfuehrer rozmawiający z Heynckessem (odcinek 5) 1976: Wielki układ – Stefan Nowicki 1976: Zdjęcia próbne – aktor w mundurze niemieckiego oficera 1977: Noce i dnie – Kazimierz Sielski (odc. 12) 1977: Pokój z widokiem na morze – doktorant 1977: Sprawa Gorgonowej – lekarz odbierający poród Gorgonowej 1977: Zimne ognie 1978–1984: 07 zgłoś się – milicjant prowadzący śledztwo w sprawie udziału Zubka w zabójstwie Malickiego (odc. 6); doktor Adam Miłosz (odc. 16) 1978: Rodzina Połanieckich – Bigiel, wspólnik Połanieckiego 1978: Wejście w nurt 1978: Życie na gorąco – człowiek Kurta (odc. 5) 1979: Wściekły – Jan Golewicz 1980: W biały dzień – redaktor gazety odmawiający druku tekstu Koraba 1981: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy – Władysław Bentkowski (odc. 4-7) 1982: Blisko, coraz bliżej – przewodniczący Rady Wojewódzkiej (odc. 10) 1982: Słona róża – Goodwin, mąż Idy 1983: Marynia – Bigiel, wspólnik Połanieckiego 1984: Siedem życzeń – kapłan egipski; inspektor z kuratorium (dwie role) 1987: Śmieciarz – oficer (odc. 4) 1993: Uprowadzenie Agaty – łysy psychiatra 1995: Girl Guide – komisarz przesłuchujący Józka 2002: Psie serce – Andrzej Dąbrowa
Dorobek architektoniczny Zrealizowane projekty trzech rezydencji z tarasami i basenami w Konstancinie; Wnętrza dwóch willi na górnym Mokotowie w Warszawie; Wnętrze 3-piętrowej kancelarii przy ul. Nowy Świat w Warszawie; Koncepcja architektoniczna budynku biurowo-handlowego w ścisłym centrum Warszawy
Nagrody 1980: główna nagroda za reżyserię Teatru Telewizji „Wielki Człowiek” na Ogólnopolskim Festiwalu Widowisk Telewizyjnych w Olsztynie; 1984: nagroda w plebiscycie Widzów za najlepszy Teatr Telewizji roku – „Otello”.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia Szczecina, t. 1 A–O (pod. red. Tadeusza Białeckiego, autor hasła: Ryszard Markow), Szczecin 1999, s. 157
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi Kategoria:Aktorzy filmowi związani z Łodzią Kategoria:Aktorzy teatralni związani z Łodzią Kategoria:Aktorzy i aktorki teatrów warszawskich Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Polsce Kategoria:Ludzie urodzeni w Sopocie Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy przedsiębiorcy Kategoria:Polscy reżyserzy filmowi Kategoria:Reżyserzy filmowi związani z Łodzią Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Urodzeni w 1945