Lindsay Cooper (ur. 3 marca 1951 w Londynie, zm. 18 września 2013 tamże) – angielska kompozytorka, fagocistka, oboistka, saksofonistka i działaczka polityczna związana z awangardowymi i jazzowymi grupami brytyjskimi, głównie z kręgu sceny Canterbury.
Biografia artystyczna Początek kariery Lindsay Cooper urodziła się w Hornsey (płn. Londyn) w Anglii.
W wieku 11 lat rozpoczęła naukę gry na pianinie, jednak po kilku latach zafascynowała się fagotemGrał na nim występujący w Bournemouth Symphony Orchestra syn jej nauczyciela pianina. Rozpoczęła więc naukę gry na tym instrumencie, jak i muzyki poważnej.
W latach 1965–1968 studiowała w Dartington College of Arts i Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie.
W latach 1966–1968 była członkiem National Youth Orchestra of Great Britain.
Po zakończeniu studiów przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie przez ponad rok studiowała. W tym samym czasie rozpoczęła brać udział w różnych projektach nagraniowych związanych z muzyką poważną i filmową.
W wieku 20 lat zdecydowała się opuścić kręgi muzyki poważnej i wstąpiła do progresywnej grupy Comus, w której przebywała ponad rok – do sierpnia 1972 r. Opanowała wtedy także grę na oboju i flecie.
Henry Cow W 1973 r. brała udział w projekcie Ritual Theatre i dzięki temu spotkała muzyków awangardowej grupy Henry Cow. Gdy muzyk Geoff Leigh odszedł z zespołu – zastąpiła go w grudniu 1972 r.
Wzięła udział w nagraniu albumu grupy Unrest ale w sierpniu 1973 r. odeszła od Henry Cow, jednak jako gość wzięła udział w nagraniu jego następnej płyty długogrającej Desperate Straights.
W tym czasie grała na albumach wydanych przez Steve’a Hillage'a Fish Rising, Comus To Keep from Crying, Egg Civil Surface i Hatfield and the North The Rotter's Club. Była także członkiem orkiestry teatralnej i równocześnie kierownikiem muzycznym w przedstawieniu The City (był to musical rockowy). Rozpoczęła także grać jazz z takimi muzykami jak Lol Coxhill, Derek Bailey i Evan Parker.
Około kwietnia 1975 r. powróciła do Henry Cow i nagrała z nimi album In Praise of Learning.
Pod koniec 1977 r., będąc członkiem Henry Cow, sformowała Feminist Improvising Group – zespół złożony całkowicie z kobiet: Maggie Nichols, Georgie Born (która zostanie potem basistką i wiolonczelistką Henry Cow), Irene Schweitzer i Sally Potter. Rozpoczęła wówczas grać także na saksofonie sopranowym.
Ostatni album Henry Cow Western Culture zawierał całą stronę jej kompozycji. Gdy grupa podczas nagrywania tego albumu podzieliła się na frakcje, razem z Timem Hodgkinsonem tworzyła frakcję instrumentalistów, podczas gdy Fred Frith, Chris Cutler i Dagmar Krause pragnęli albumu wokalno-instrumentalnego. Ten rozłam, chociaż nie skłócił muzyków, spowodował zakończenie działalności Henry Cow we wrześniu 1978 r.
We wrześniu 1978 r. Cooper została członkiem grupy National Health, prowadzonej przez jej długoletniego przyjaciela klawiszowca Dave’a Stewarta a następnie grała krótko w zespole Billa Bruforda.
Lata 80. W pierwszej połowie lat 80. Cooper prowadziła kilka projektów równocześnie. Kontynuowała działalność w Feminist Improvising Group (do 1982 r.), była członkiem Mike Westbrook Band (1979-1983), Maarten Altena Octet (1981–1984) i grupy Davida Thomasa (z Pere Ubu) The Pedestrians (1982–1985).
Od 1982 r. prowadziła własny zespół Lindsay Cooper Film Music Orchestra. Napisała wówczas wiele opraw muzycznych do filmów i dla TV, m.in. do filmu The Gold Diggers (1983) w reż. Sally Potter i z Julie Christie w roli głównej.
Zajęła się także komponowaniem dla baletu i teatru (m.in. program baletowy Face on Maedee Dupres).
W 1983 r. zaangażowała się w działalność kwartetu News from Babel składającego się z takich muzyków jak Dagmar Krause, Zeena Parkins i Chris Cutler, w pewnym sensie kontynuatora tradycji Henry Cow, z którym nagrała dwa albumy Work Resumed on the Tower (1984) i Letters Home (1986).
Ok. 1987 r. rozpoczęła na koncertach wykonywać cykl pieśni Oh Moscow, do których słowa napisała Sally Potter. Pierwszym perkusistą tej koncertowej grupy była Marilyn Mazur, drugim Charles Hayward, a trzecim Chris Cutler. Jeden z koncertów podczas festiwalu w Kanadzie w 1989 r. został nagrany i wydany w 1991 r.
Lata 90. W 1990 r. przebywała w Australii, gdzie występowała grając na fagocie, saksofonie i instrumentach elektronicznych. Współpracowała także z wokalistą i reżyserem teatralnym Robynem Archerem. Napisała muzykę do jego sztuki Cafe Flederman's i potem Sahara Dust.
W 1992 r. odbyła się premiera skomponowanego przez nią Koncertu na saksofon i smyczki w Konserwatorium Brytyjskim w Londynie, a w Bolonii Opera House Orchestra zaprezentowała jej Pieśni na fagot i orkiestrę.
W 1991 r. zdiagnozowano u niej stwardnienie rozsiane. Nie wyjawiając choroby kontynuowała działalność do 1998 r., kiedy postępy choroby zmusiły ją do rezygnacji z życia artystycznego.
Dyskografia Mike Oldfield Hergest Ridge (1974)
Egg The Civil Surface (1974)
Henry Cow Unrest (1974)
Comus To Keep from Crying (1974) Down (like a Movie Star) Touch Down Waves and Caves Figure in Your Dreams Children of the Universe So Long Supernova Perpetual Motion Panophany Get Yourself a Man To Keep from Crying After the Dream
Roger Wooton: wokal, gitara Bobbie Watson: wokal, flet (ang. recorder, instrumenty perkusyjne Keith Hale: pianino, organy, elektryczne pianino, syntezator, marimba Andy Hellaby: gitara basowa, auto harp, efekty, muzyka z taśmy Gordon Coxon: perkusja, instrumenty perkusyjne oraz Lindsay Cooper (Henry Cow): fagot Didier Malherbe (Gong): saksofon tenorowy Phil Barry: bongosy Tim Kramer (Esperanto): wiolonczela
Slapp Happy/Henry Cow Desperate Straights (1975)
Slapp Happy/Henry Cow In Praise of Learning (1975)
Steve Hillage Fish Rising (1975) Fish Rising (1975) -Solar Musik Suite: a Sun Song b Canterbury Sunrise c Hiram Afterglid Meets the Dervish d Sun Song (reprise) -Fish -Meditation of the Snake -The Salmon Song: a Salmon Pool b Solomon’s Atlantis Salmon c Swimming with the Salmon d King of the Fishes -Aftaglid: a Sun Mon Surfing b The Great Wave and the Boat of Hermes c The Silver Ladder d Astral Meadows e The Lafta Yoga Song f Glidding g The Golden Vibe/Outglid
Steve Hillfish: gitfish, fishy hymns Pierre Moerlen: batterfish, drum, marimba, darbuka Dave Stewart: orgone, pianofish Mike Howlett: bassafish Lindsay Cooper: bassoonafish Moonweed: synfish, moog, bubblefish, tambura Bloomdido glid de breeze: saxofish, indian floot Bambaloni Yoni: fish tales, fish scales, fish bells
Hatfield and the North The Rotter's Club (1975) Share It Lounging Their Trying (Big) John Wayne Socks Psychology on the Jaw Chaos at the Greasy Spoon The Yes No Interlude Fitter Stoke Has a Bath Didn't Matter Anyway Mumps: a-Your Majesty Is Like a Cream Donut (quiet) b-Lumps c-Prenut d- Your Majesty Is Like a Cream Donut (loud) oraz utwory bonusowe na CD: (Big) John Wayne Socks Psychology on the Jaw Chaos at the Greasy Spoon Halfway Between Heaven and Earth Oh Len's Nature! Lying and Gracing
Phil Miller: gitara Pip Pyle: perkusja Richard Sinclair: gitara basowa, wokal Dave Stewart: instrumenty klawiszowe oraz Jimmy Hastings: flet, saksofon sopranowy i tenorowy Lindsay Cooper: obój, fagot Mont Campbell: rożek francuski Tim Hodgkinson: klarnet The Northettes: Barbara Gaskin, Amanda Parsons, Ann Rosenthal
Henry Cow Concerts (1976)
Henry Cow Western Culture (1978)
Art Bears Hopes and Fears (1978)
Lindsay Cooper Rags (1980) The Exhibition of Fashions Lots of Larks General Strike Women’s Wrongs 1 Women’s Wrongs 2 The Charter Parliament Catch Women’s Wrongs 3 Film Music Prostitution Music 1848 The Chartist Anthem Cholera Stitch Goes the Needle A Young Lady's Vision Pin Money Women’s Wrongs 3
Lindsay Cooper: fagot, saksofon sopranowy, saksofon sopranino, obój, flet, instrumenty klawiszowe, akordeon, perkusja (na 1848) Sally Potter: wokal Georgie Born: gitara basowa, wiolonczela Phil Minton: wokal, trąbka Fred Frith: gitara Chris Cutler: perkusja
Cooper/Nichols/Leandre Live at the Bastille (1982)
Mike Westbrook The Cortege (1982) (3xLP Original Records)
Lindsay Cooper The Golddiggers (1983) Seeing Red Iceland Celeste's Room Bankers Song The Empire Song Melodrama Perfect Clue Ruby's Gold Dawn Skyline Horse Waltz
Lindsay Cooper: fagot, obój, saksofony altowy i sopranowy, pianino, gitara (na "Perfect Clue") Georgie Born: wiolonczela, gitara, gitara basowa Marilyn Mazur: perkusja, instrumenty perkusyjne, marimba Eleanor Sloan: skrzypce Kate Westbrook: róg tenorowy Sally Potter: wokal Colette Laffont: wokal Phil Minton: wokal Lol Coxhill: saksofon Dave Holland: pianino (na "Horse Waltz")
Lindsay Cooper Pictures from the Great Exhibition (1983)
David Thomas and the Pedestrians Winter Comes Home (1983)
David Thomas and the Pedestrians Variations on a Theme (1983)
Lindsay Cooper Music for the Small Screen (1984) oraz Chris Cutler
News from Babel Work Resumed on the Tower (1984)
Sirens and Silences Odysseus Auschwitz/Babel Klein's Bottle Black Gold Devils Dry Leaf Work Resumed on the Tower Arcades (of Glass) Victory Anno Mirabilis
Chris Cutler: perkusja, elektronika, instrumenty perkusyjne Lindsay Cooper: fagot, saksofony: altowy i sopranino, pianino Dagmar Krause: wokal Zeena Parkins: harfa, preparowana i elektryczna harfa, akordeon oraz Georgie Born: gitara basowa (na "Black Gold") Phil Minton: wokal (na "Victory" i "Anno Mirabilis"), trąbka na "Anno Mirabilis")
Lindsay Cooper Music for Other Occasions (1985) z Dagmar Krause, Chrisem Cutlerem, Kate Westbrook, Maggie Nicols, Alfredem Harthem, etc...
David Thomas and the Pedestrians More Places Forever (1985)
Fluvial Fluvial (1984)
Lindsay Cooper Catherine Jauniaux Tim Hodgkinson
Różni artyści The Last Nightingale (1984)
album wydany dla wsparcia finansowego strajkujących górników brytyjskich. Jeden z utworów kompozycji Cooper i Cutlera zaśpiewał Robert Wyatt.
Dagmar Krause Tank Battles: The Songs of Hanns Eisler (1986)
Dagmar Krause Panzerschlacht: Die Lieder von Hanns Eisler (1986)
News From Babel Letters Home (1986)
Who Will Accuse? Heart of Stone Banknote Moss Dragon at the Core Dark Matter Waited Fast Food Late Evening
Chris Cutler: perkusja, elektronika, instrumenty perkusyjne Lindsay Cooper: fagot, saksofony: altowy i sopranino, pianino Dagmar Krause: wokal Zeena Parkins: harfa, preparowana i elektryczna harfa, akordeon, gitara EBO (na "Dark Matter") oraz Robert Wyatt: wokal (na "Who Will Accuse?", "Moss", "Heart of Stone", "Justice", "Late Evening'") Sally Potter: wokal (na "Banknote", "Dark Matter") Phil Minton: wokal (na "Dragon at the Core", "Anno Mirabilis"; trąbka (na "Anno Mirabilis") Bil Gilonis: gitara basowa
Westbrook-Rossini: Westbrook-Rossini (1987) (2xLP Hat Hut Records)
Lindsay Cooper/Anthony Phillips/Harry Williamson Tarka (1988)
Lindsay Cooper Oh Moscow (1991)
England Descending The Allies Lovers Oh the Passing of Time, Europe Liberty Bonds On German Soil Curtain Descending Prayer Forgotten Fruit Oh Moscow
Lindsay Cooper: fagot, saksofony: altowy i sopranino, kompozycje Alfred Harth: saksofon tenorowy, klarnet Marilyn Mazur: perkusja Hugh Hopper: gitara basowa Phil Minton: wokal, trąbka Elvira Plenar: pianino, syntezator Sally Potter: wokal, teksty
Lindsay Cooper An Angel on the Bridge (1991)
Lindsay Cooper Schroedinger's Cat (1991)
Lindsay Cooper Sahara Dust (1993)
Lindsay Cooper Orlando (1993) – oryginalna muzyka do filmu Orlando w reż. Sally Potter
oraz David Motion i Sally Potter
Day and Taxi All (?)
Lindsay Cooper, Christoph Gallio Dieter Ulrich
Trio Trabant a Roma State of Volgograd (1994)
Westbrook-Rossini Westbrook-Rossini Zürich Live (1994) (2xCD)
Tim Hodgkinson Each in Our Own Thoughts (1994)
Charles Gray Pia Mater (1997)