USS Dogfish (SS-350) – amerykański okręt podwodny typu Balao, jedyny okręt United States Navy noszący taką nazwę (od gatunku niewielkiego, pospolitego rekina).
Stępkę okrętu położono 22 czerwca 1944 w stoczni Electric Boat Company w Groton. Został zwodowany 27 października 1945, matką chrzestną była pani A. M. Morgan. Wszedł do służby 29 kwietnia 1946 z komandorem porucznikiem T. S. Baskettem jako dowódcą.
„Dogfish” wypłynął z New London, by pełnić zadania lokalne, a następnie w rejs na Morze Karaibskie i Bermudy w celu przeprowadzenia ćwiczeń. Przeszedł przegląd i znaczącą modernizację w stoczni Philadelphia Naval Shipyard od sierpnia 1947 do kwietnia 1948. Następnie służył zarówno w projektach eksperymentalnych, jak i w normalnej służbie operacyjnej. Od 31 października do 19 listopada 1948 wziął udział w zorganizowanych na dużą skalę ćwiczeniach floty, odbywających się na obszarze od Florydy do Cieśniny Davisa pomiędzy Labradorem i Grenlandią.
Pomiędzy 4 lutego a 3 kwietnia 1949 okręt odbył rejs do Szkocji, Anglii i Francji, a także odbył ćwiczenia konwojowe w pobliżu Przylądka Hatteras w lutym i marcu 1952. Przez następne trzy lata operował u wschodniego wybrzeża USA i na Morzu Karaibskim.
„Dogfish” wypłynął z New London 1 marca 1955 na pierwszą turę służby w ramach amerykańskiej 6 Floty na Morzu Śródziemnym. Z rejsu tego wrócił do portu macierzystego 6 czerwca. Przebywał w Halifaksie pomiędzy 4 a 14 czerwca 1956 podczas operacji „New Broom”, przeprowadzanej przez siły NATO. 8 listopada, gdy przeprowadzał ćwiczenia w pobliżu New London, zatrzymał się w pobliżu trawlera „Agda” i pomagał gasić pożar, który wybuchł na pokładzie statku. Pomiędzy 31 stycznia i 12 kwietnia odbył rejs do Zatoki Faslane w Szkocji, gdzie testował nowo zainstalowany sprzęt. Od 23 maja do 8 sierpnia 1959 służył na Morzu Śródziemnym. W październiku i listopadzie wziął udział w ćwiczeniach ZOP przeprowadzanych przez NATO. Po gruntownym przeglądzie wznowił operacje w pobliżu New London, gdzie służył w latach 60. XX wieku.
„Dogfish” został skreślony z rejestru floty i sprzedany Brazylii 28 lipca 1972. Służył w Brazylijskiej Marynarce Wojennej jako „Guanabara” (S-10) do momentu wycofania w 1983.
Dane techniczne Dane techniczne USS „Dogfish” (SS-350) przed i po modernizacji Po zbudowaniu Po modernizacji GUPPY II Wyporność (wynurzony) 1526 (long) ton (1550 t) 1870 ton (1900 t) Wyporność (zanurzony) 2424 (long) ton (2460 t) 2440 ton (2480 t) Długość 95 metrów 93,6 mU.S. Submarines Since 1945 s. 242. Szerokość 8,3 metra 7,4 m Zanurzenie 5,1 metra 5,2 m Napęd4 silniki dieslowskie V16 typu General Motors Model 16-278A napędzające generatory elektryczne 2 akumulatory 126-komórkowe typu Sargo 4 szybkoobrotowe silniki elektryczne General Electric wraz z przekładniami redukcyjnymi dwie śruby 5400 shp (4,0 MW) wynurzony 2740 shp (2,0 MW) zanurzonychrapy akumulatory ulepszone do typu GUPPY, pojemność zwiększona do 504 komórek (1 × 184, 1 × 68 i 2 × 126) 2 wolnoobrotowe silniki elektryczne o napędzie bezpośrednim Prędkość (wynurzony) 20,25 węzła wynurzonyU.S. Submarines Through 1945 s. 305–311.18,0 węzłów(33,3 km/h) maksymalna 13,5 węzłów (25,0 km/h) podróżna Prędkość (zanurzony) 8,75 węzła zanurzony16,0 węzłów(29,6 km/h) na ½ godziny 9,0 węzłów (16,7 km/h) na chrapach 3,5 węzła (6,5 km/h) podróżna Zasięg 11 000 mil przy prędkości 10 węzłów 15 000 mil (28 000 km) przy prędkości 11 węzłów (20 km/h) Długotrwałość rejsu48 godzin przy prędkości 2 węzłów 75 dni na patrolu 48 godzin przy prędkości 4 węzłów (7,4 km/h) zanurzony Załoga10 oficerów 70-71 marynarzy9–10 oficerów 5 podoficerów 70 marynarzy Sensory ?sonar aktywny WFA sonar pasywny JT system kierowania ogniem torpedowym Mk 106 Uzbrojenie torpedowe10 wyrzutni torpedowych 533 mm (sześć przednich, cztery tylne) 24 torpedy10 wyrzutni torpedowych 533 mm (sześć przednich, cztery tylne) Uzbrojenie artyleryjskie1 × 127 mm /25 kalibrów 4 karabiny maszynowe brak
Przypisy
Kategoria:Okręty podwodne typu Balao Kategoria:Okręty zbudowane w Electric Boat