LaMarcus Nurae Aldridge (ur. 19 lipca 1985 w Dallas w Teksasie) – amerykański koszykarz, grający na pozycji silnego skrzydłowego.

Przed NBA Aldridge rozpoczął swoją karierę w szkole średniej Seagoville, gdzie został wybrany do najlepszego zespołu Teksasu. W 2004 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich - McDonald’s All-American. Był na tyle dobry, że do NCAA trafił do University of Texas w Austin. Po dwóch latach gry dla drużyny Longhorns zdecydował się kandydować do draftu w 2006 roku. W nim został wybrany z drugim numerem przez Chicago Bulls, którzy jeszcze tego samego dnia oddali go do Portland Trail Blazers razem z wyborem w drugiej rundzie draftu 2007 za Wiktora Chriapę i wybranego z czwartym numerem Tyrusa Thomasa.

NBA Sezon debiutancki W trakcie pierwszych rozgrywek opuścił tylko 7 meczów z powodu operacji ramienia. Już w pierwszych 14 meczach sezonu pokazał się z dobrej strony zdobywając średnio 8.4 punktu przy skuteczności 54% z gry. Gdy w lutym 2007 roku kontuzji doznał Joel Przybilla, Aldridge zaczął grać w pierwszym składzie. To zaprocentowało wzrostem jego średnich do 14.7 punktu i 8.0 zbiórek w marcu. Dzięki temu zajął drugie miejsce w głosowaniu na najlepszego debiutanta miesiąca za kolegą z zespołu, Brandonem Royem. 31 marca 2007 podczas pierwszej kwarty meczu z Los Angeles Clippers, Aldridge został zabrany do szpitala po tym, gdy zdiagnozowano u niego nieregularny rytm serca i skrócony oddech. Wykryto u niego Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, przez co musiał opuścić pozostałe mecze sezonu. Po sezonie został wybrany do pierwszej piątki najlepszych debiutantów.

Sezon 2007/08 W swoim drugim sezonie Aldridge poprawił swoje średnie zdobycze we wszystkich najważniejszych statystykach. W porównaniu z sezonem debiutanckim jego średnia punktów wzrosła z 9.0 do 17.8, zbiórek z 5.0 do 7.6, a asyst z 0.4 do 1.6. Zostało to dostrzeżone w głosowaniu do nagrody dla zawodnika, który zrobił największy postęp.

Sezon 2008/09 W trzecim sezonie gry Aldridge rozwijał się dalej, poprawiając głównie grę w ataku. Zdobywał coraz więcej punktów rzutami z półdystansu. Zakończył te rozgrywki ze średnimi 18.1 punktu i 7.5 zbiórki. W ostatnich 28 meczach sezonu aż 14 razy przekraczał granicę 20 zdobytych punktów. W całych rozgrywkach opuścił tylko 1 spotkanie.

Sezon 2009/10 Jeszcze przed rozpoczęciem sezonu, Aldridge podpisał nowy, pięcioletni kontrakt, który zagwarantował mu 65 milionów dolarów. Razem z nim Portland Trail Blazers podpisali nową umowę z Brandonem Royem, chcąc stworzyć z nich duet prowadzący drużynę do wygranych. W tym sezonie w jego grze nie było już dużego progresu. Zakończył rozgrywki zdobywając średnio 17.9 punktu i 8.0 zbiórek.

Sezon 2010/11 W związku z kontuzją Brandona Roya, którą ten odniósł w grudniu 2010 roku, Aldridge wziął na siebie rolę lidera zespołu. Efektem tego były dwukrotnie wyróżnienia dla najlepszego gracza tygodnia w NBA. Pierwszy raz za grę od 17. do 23 stycznia, kiedy to w czterech meczach zdobywał średnio 28.3 punktu i notował 10.3 zbiórek na mecz. Drugie tego typu wyróżnienie otrzymał za grę między 7 a 13 lutego. W trzech meczach zdobywał wtedy 38,3 punktu i 7,3 zbiórki. W trzech kolejnych meczach z rzędu zdobywał co najmniej 36 punktów, co jest rekordem Portland Trail Blazers. 2 marca został wybrany najlepszym zawodnikiem miesiąca w Konferencji Zachodniej. Zdobywał wtedy średnio 27,8 punktu i notował przy tym 9,3 zbiórki i 1,6 bloku. Został dopiero trzecim zawodnikiem w historii Blazers, który otrzymał takie wyróżnienie. W głosowaniu na zawodnika, który zrobił największy postęp zajął drugie miejsce za Kevinem Love. Został także wybrany do trzeciej piątki całej ligi.

Sezon 2011/12 Z powodu lokautu w NBA, rozgrywki sezonu rozpoczęły się dopiero pod koniec grudnia 2011. Aldridge był nawet wymieniany w gronie zawodników, którzy mogą w trakcie lokautu trafić do jednej z lig europejskich. Najgłośniej mówiło się o zainteresowaniu Realu Madryt. Ostatecznie do Europy nie trafił. Na początku stycznia 2012 roku znalazł się w szerokiej kadrze USA na igrzyska w Londynie. Ostatecznie jednak nie pojechał ze względu na kontuzję, której odniósł w końcówce sezonu.

Jego bardzo dobra gra została doceniona i dostał nominację do występu w Meczu Gwiazd jako rezerwowy. Nie dotrwał do końca sezonu, odnosząc kontuzję biodra, które miał operowane. Opuścił przez to ostatnie 11 meczów rozgrywek. Sezon zakończył zdobywając średnio 21,7 punktu i notując 8,0 zbiórek na mecz.

Sezon 2012/13 Aldridge drugi raz z rzędu został wybrany do Meczu Gwiazd jako rezerwowy. W całym sezonie rozegrał 74 mecze i był najlepszym strzelcem drużyny ze średnią 21,1 punktu na mecz, co pozwoliło mu zająć 9. miejsce w klasyfikacji strzelców. Zbierał przy tym rekordowe w karierze 9,1 zbiórki na mecz. 17 kwietnia w meczu z Golden State Warriors rzucił 30 punktów i zebrał 21 piłek, z czego 17 na własnej tablicy. Za grę pomiędzy 11 a 17 marca 2013 został wyróżniony nagrodą dla najlepszego gracza tygodnia. W trzech rozegranych wtedy meczach zdobywał 27,0 punktu, 10,7 zbiórki i 3,0 bloku, a jego Blazers wygrali 2 z 3 meczów.

Sezon 2013/14 Pomimo wielu plotek transferowych podczas przerwy międzysezonowej w 2013 roku, Aldridge zdecydował się pozostać w Portland, naciskając jednak na władze klubu, żeby te wzmocniły jego skład. Aldridge dobrze wszedł w sezon, notując double-double w pięciu kolejnych meczach pomiędzy 9 a 17 listopada. 23 listopada w meczu z Golden State Warriors zdobył 30 punktów i zebrał 21 piłek. Wdał się jednak też w przepychankę z zawodnikiem rywali Andrew Bogutem. Został za to zdarzenie ukarany grzywną w wysokości 45 tysięcy dolarów. Tego samego dnia został wybrany najlepszym zawodnikiem tygodnia w Konferencji Zachodniej czwarty raz w swojej karierze. Nagroda ta była połączona z serią 11 kolejnych wygranych Blazers, podczas której Aldridge notował średnio 21,1 punktu, 11,3 zbiórki, 2,5 asysty i 2,5 bloku na mecz. 12 grudnia 2013 roku zakończył mecz przeciwko Houston Rockets z 31 punktami i rekordem kariery - 25 zbiórkami. Stał się dzięki temu pierwszym zawodnikiem w historii swojego klubu, który zakończył mecz z co najmniej 30 punktami i 25 zbiórkami. 23 stycznia 2014 ustanowił rekord kariery w punktach. W meczu przeciwko Denver Nuggets rzucił ich 44 i dodał do tego 13 zbiórek, 5 asyst i 2 bloki, przyczyniając się do wygranej 110:105.

20 kwietnia 2014 podczas meczu pierwszej rundy play-off przeciwko Houston Rockets ustanowił rekord klubu oraz własny, zdobywając 46 punktów. Dodał do tego 18 zbiórek, 2 asysty i 2bloki, prowadząc zespół do zwycięstwa po dogrywce 122:120. W drugim meczu serii, rozegranym 3 dni później rzucił tym razem 43 punkty, stając się pierwszym graczem w historii Portland Trail Blazers, który w dwóch kolejnych meczach play-off zdobywał ponad 40 punktów.

4 czerwca 2014 został wybrany do trzeciej piątki All-NBA Team za sezon 2013/14.

9 lipca 2015 roku podpisał umowę z klubem San Antonio Spurs.

10 stycznia 2019 ustanowił nowy, punktowy rekord kariery. W wygranym po dwóch dogrywkach 154-147 meczu przeciwko Oklahoma City Thunder zdobył 56 punktów. Trafił 20 z 33 rzutów za 2 punkty oraz wszystkie 16 prób z linii rzutów osobistych.

25 marca 2021 opuścił San Antonio Spurs poprzez wykupienie kontraktu. Trzy dni później dołączył do Brooklyn Nets.

15 kwietnia 2021 ogłosił zakończenie kariery z powodu problemów kardiologicznych, jednak 2 września 2021, po uzyskaniu pozytywnej diagnozy lekarskiej, postanowił wznowić karierę zawodniczą i wrócić do Brooklyn Nets.

Osiągnięcia Stan na 15 lutego 2023, na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej. NCAA Uczestnik: rozgrywek Elite 8 turnieju NCAA (2006) turnieju NCAA (2005, 2006) Mistrz turnieju konferencji Big 12 (2006) Obrońca roku Big 12 (2006) MVP turnieju: CBE Classic (2006) CBE Classic Austin Regional (2006) Zaliczony do: I składu: Big 12 (2006) turnieju: Big 12 (2006) CBE Classic (2006) defensywnego Big 12 (2006) zawodników, którzy poczynili największy postęp w Big 12 (2006)

NBA Uczestnik: meczu gwiazd NBA (2012–2016, 2018, 2019) Rising Stars Challenge (2008) Wybrany do: I składu debiutantów NBA (2007) II składu NBA (2015, 2018) III składu NBA (2011, 2014) Lider NBA ligi pod względem celnych rzutów z gry (659 – 2015) Zawodnik: miesiąca (luty 2011) tygodnia (24.01.2011, 14.02.2011, 18.03.2013, 25.11.2013, 9.12.2013, 16.12.2013, 8.12.2014, 22.12.2014, 8.02.2016)

Statystyki w NBA

Na podstawie Stan na koniec sezonu 2019/20 Sezon regularny

Play-offy

Przypisy

Linki zewnętrzne LaMarcus Aldridge na NBA.com LaMarcus Aldridge na ESPN.com LaMarcus Aldridge na Basketball-Reference.com

Kategoria:Amerykańscy koszykarze Kategoria:Koszykarze NCAA All-American Kategoria:Koszykarze Uniwersytetu Texas Austin Kategoria:Koszykarze Portland Trail Blazers Kategoria:Koszykarze San Antonio Spurs Kategoria:Koszykarze Brooklyn Nets Kategoria:Ludzie urodzeni w Dallas Kategoria:Urodzeni w 1985 Kategoria:McDonald’s High School All-Americans Kategoria:Koszykarze Parade High School All-Americans Kategoria:NBA All-Stars