mały|313x313px|Grób Emira Buczackiego na cmentarzu parafialnym Parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Katowicach-Wełnowcu (sektor F, pole III, rząd 6, nr grobu 96) Emir Jerzy Buczacki (ur. 1 września 1935 w Suwałkach, zm. 16 maja 1990 w Katowicach„Słownik biograficzny Tatarów polskich XX wieku”, s. 55–56.) – polski aktor.
Życiorys Emir Jerzy Buczacki był synem Jana Buczackiego i Wiktorii z domu Iwaszkiewicz. Ojciec pełnił funkcję prokuratora Sądu Okręgowego w Suwałkach a dziadek, Maciej Buczacki, był urzędnikiem skarbowym w Wilnie. Po śmierci ojca, w 1938, przeniósł się z rodziną do Wilna. Po wojnie w ramach przesiedleń wraz z rodzicami wyjechał do Polski, gdzie mieszkali w Toruniu, a następnie do Gdyni. W 1949 Emir Buczacki ukończył szkołę powszechną w Gdyni. W latach 1949–1953 uczęszczał do szkoły rolniczej z internatem w Rożnicy.
W 1952 wstąpił do Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Kieleckiej „Rożnica”. Po zdaniu matury w 1954 zdawał do Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie (od 1954 Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Ludwika Solskiego). Po zakończeniu studiów w 1958 rozpoczął pracę w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. W sezonie 1961/1962 grał w Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, a w następnym sezonie ponownie w Kielcach.
W 1963 przeniósł się do Katowic. Grał w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1963–1987), a także w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie (1964), Teatrze Sceny Polskiej w Czeskim Cieszynie (1967/1968), Teatrze Zagłębia w Sosnowcu (1980–1982) oraz Teatrze Nowym w Zabrzu (1987–1989).
Był żonaty z Aleksandrą Bielewicz, historykiem sztuki. Miał córkę, Dorotę (ur. 1959).
Odznaczenia 1979: Złoty Krzyż Zasługi 1982: Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
Filmografia Trzy Kobiety (1956) Ewa chce spać (1957) jako kieszonkowiec „Ślepy Tolo” (niewymieniony w czołówce) Zagubione uczucia (1957) jako pijaczek w tramwaju (niewymieniony w czołówce) Ubranie prawie nowe (1964) Faraon (1966) jako Tutmozis Słońce wschodzi raz na dzień (1967) jako karczmarz Pierścień księżnej Anny (1970) jako komtur krzyżacki Perła w koronie (1971) jako Malitsch Sanatorium pod Klepsydrą (1973) jako Juarez, postać w panoptikum Koniec wakacji (1974) jako lekarz pogotowia Noce i dnie (1975) jako Lucjan Kociełło, mąż Teresy Zielone lata (1979) jako żandarm zabijający ojca Abramka Nic nie stoi na przeszkodzie (1980) jako lekarz Misja (1980) jako kurier Pedro (gościnnie) Polonia Restituta (1980) jako Arystydes Briand, premier Francji Do góry nogami (1982) Blisko, coraz bliżej (1982–1986) jako niemiecki dyrektor szpitala (gościnnie) Katastrofa w Gibraltarze (1983) jako Ambasador Polski w USA Przeklęte oko proroka (1984) jako Ormianin Sprawa się rypła (1984) jako dygnitarz z województwa Oko proroka, czyli Hanusz Bystry i jego przygody (1985) jako Ormianin (gościnnie) Rodzina Kanderów (1988) jako prezes klubu sportowego (gościnnie)
Źródło: Filmpolski.pl.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Ludzie urodzeni w Suwałkach