Elżbieta Isakiewicz z domu Główka (ur. 25 lutego 1958 w Sopocie) – polska pisarka, reportażystka, dziennikarka, publicystka i poetka.
Życiorys Jest absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sopocie i Wydziału Polonistyki UW.
Dziennikarskie szlify zdobywała w tygodniku studenckim „itd”. Pod koniec lat 80. pracowała krótko w „Tygodniku Solidarność”, a następnie w dzienniku konserwatywno-liberalnym „Nowy Świat”. W 1993 wraz z Piotrem Wierzbickim założyła „Gazetę Polską”, gdzie pełniła funkcję zastępczyni redaktora naczelnego. W 2005 ustąpiła ze stanowiska i razem z Piotrem Wierzbickim opuściła redakcję. Przez pewien czas była zatrudniona w koncernie Agora SA. W 2006 została publicystką i reporterką tygodnika „Newsweek Polska”. W listopadzie 2007 rozpoczęła pracę w „Tygodniku Powszechnym”. Z „Tygodnikiem Powszechnym” była związana do 2011.
Wieloletnia komentatorka wydarzeń społeczno-politycznych na łamach bloga pt. Kocim Pazurem, prowadzonego na forum tygodnika „Newsweek”. Na swoim oficjalnym, pisarskim profilu w serwisie Facebook anonsuje się jako „miłośniczka kotów, Czechowa, dobrego wina i wysokich obcasów”.
Twórczość Na dorobek publikacyjny E. Isakiewicz składają się m.in.:
Kocio. Warszawa: Wydawnictwo Sic!, 2018. . Piekło ocalonych: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2019. . „Piłka w czasie zarazy” w Wiosnę odwołano. Antologia dzienników pandemicznych, red. Joanna Bocianowska. Warszawa: Instytut Literatury i Oficyna Wydawnicza Volumen, 2020. . Szelma i inne opowieści przyziemne. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2021. . Chwile. Wspomnienia dalekie i bliskie. Warszawa: Wydawnictwo Sic!, 2022. . Czerwony ołówek. O Polaku, który ocalił tysiące Żydów. Wydanie drugie, poprawione. Państwowy Instytut Wydawniczy, 2024. ISBN 978-83-8196-833-1Czerwony ołówek. Państwowy Instytut Wydawniczy. [online], piw.pl [dostęp 2024-09-09]..
Książki wydane w innych językach W języku angielskim: Harmonia. Jews relate how Poles saved them from the Holocaust. Polska Agencja Informacyjna S.A., 2001. . W języku węgierskim: Vörös ceruza. Múlt és Jövő, 2004. . W języku czeskim: Peklo zachráněných. Cpress, 2022. .
Nagrody Tytuł Autorki Roku nadany przez czytelników pisma „Płomyk” – 1987 I nagroda w konkursie literackim „Wobec własnego czasu” – 1981 Wyróżnienie za reportaże, przyznane przez zdelegalizowane Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich – 1983 Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – 2000 Nominacja do Nagrody Literackiej im. J. Mackiewicza za książkę „Czerwony ołówek” – 2004 Nominacja do nagrody Grand Press w kategorii reportaż prasowy – 2006 I nagroda w edycji krajowej konkursu dziennikarskiego Unii Europejskiej za raport o sytuacji cudzoziemców w Polsce Wyróżnienie w konkursie Instytutu Literatury na „Dziennik pandemiczny” – 2020
Przypisy
Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sopocie