Nurzykowy Klif (norw. Alkefjellet) to dolomitowy klif półwyspu Lomfjordhalvoya w pobliżu przylądka Fanshaw na wyspie Spitsbergen w cieśninie Hinlopen. Bezpośrednio z wody na setki metrów w górę wyrastają szeregi pionowych skał przypominające swym kształtem baszty średniowiecznych zamków lub wieże gotyckich katedr. Klif swą nazwę zawdzięcza ogromnej kolonii nurzyków polarnych (Uria lomvia).
Eksponowane ściany skalne z nieograniczoną liczbą grzęd chronionych przez swą niedostępność przed penetracją przez lisy polarne to idealne miejsce gniazdowania. Występy skalne są zajmowane w marcu i kwietniu. Pojedyncze jaja są składane na nagich półkach po stopnieniu śniegów, w maju lub czerwcu. Okres wylęgania trwa około 30 dni, młode przebywają na półce później jeszcze trzy tygodnie. Rodzice zmieniają się na gnieździe i na zmianę też karmią latorośl. Po tym czasie młode na wpół opierzone i całkowicie niezdolne do latania trzepocąc skrzydłami skaczą ryzykancko w dół, do morza. W tym skoku towarzyszą im ojcowie, którzy są w okresie pierzenia się i też w tym czasie tracą zdolność latania.
Młode ptaki, unosząc się jak korki bezpiecznie na wodzie, rozpoczynają długą migracyjną podróż. Zimują na otwartej wodzie, na południe od granicy lodu. Według literatury nurzyki ze Spitsbergenu płyną na Morze Barentsa. Nurzyki, prawdopodobnie też ze Spitsbergenu, spotykano na Morzu Grenlandzkim w połowie drogi między Spitsbergenem i Grenlandią.
Przypisy
Bibliografia
Nicolai/Singer/Wothe. Ptaki. MUZA SA Warszawa1996, wydanie 3. .
Kategoria:Geografia Svalbardu Kategoria:Klify