Kot (Felis) – rodzaj drapieżnych ssaków z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Europie (Wielka Brytania, Portugalia, Gibraltar, Hiszpania, Andora, Francja, Belgia, Luksemburg, Niemcy, Łotwa, Litwa, Białoruś, Ukraina, Polska, Słowacja, Austria, Szwajcaria, Włochy, Słowenia, Węgry, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Albania, Grecja, Macedonia Północna, Bułgaria, Serbia, Rumunia i Mołdawia), Azji (Rosja, Gruzja, Armenia, Azerbejdżan, Turcja, Syria, Liban, Izrael, Jordania, Arabia Saudyjska, Jemen, Oman, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Katar, Kuwejt, Irak, Iran, Turkmenistan, Uzbekistan, Kazachstan, Mongolia, Chińska Republika Ludowa, Kirgistan, Tadżykistan, Afganistan, Pakistan, Indie, Sri Lanka, Nepal, Bhutan, Bangladesz, Mjanma, Laos, Wietnam, Kambodża i Tajlandia) i Afryce (Egipt, Libia, Tunezja, Algieria, Maroko, Sahara Zachodnia, Mauretania, Senegal, Gambia, Gwinea Bissau, Gwinea, Sierra Leone, Mali, Burkinie Faso, Ghana, Togo, Benin, Niger, Nigeria, Kamerun, Czad, Sudan, Erytrea, Dżibuti, Somalia, Etiopia, Sudan Południowy, Republika Środkowoafrykańska, Kongo, Demokratyczna Republika Konga, Rwanda, Burundi, Uganda, Kenia, Tanzania, Malawi, Zambia, Angola, Namibia, Botswana, Zimbabwe, Mozambik, Eswatini, Lesotho i Południowa Afryka).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 36–85 cm, długość ogona 12,6–36,8 cm; masa ciała 1,2–12 kg (samce są większe i cięższe od samic).
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10 wydaniu Systema Naturae, publikacji swojego autorstwa poświęconej systematyce minerałów, roślin i zwierząt. Linneusz wymienił siedem gatunków – Felis catus , Felis pardalis , Felis lynx , Felis onca , Felis leo , Felis pardus i Felis tigris – z których gatunkiem typowym jest (Linneuszowska tautonimia) Felis catus .
Etymologia Felis: lub felis ‘kot’. Chaus: rodzima nazwa dla kota błotnego. Gatunek typowy (Linneuszowska tautonimia): Felis chaus . Catolynx: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Catus (kot) oraz Lynx (ryś). Gatunek typowy: Siewiercow wymienił cztery gatunki – Felis catus , Felis chaus , Felis torquata i Felis caligata – nie wskazując gatunku typowego; gatunek typowy (późniejsze oznaczenie) – Felis chaus . Otailurus: gr. ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’; αιλουρος ailouros ‘kot’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Felis megalotis (= Felis catus ). Catus: łac. catus ‘kot’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Felis catus . Mamfelisus: modyfikacja zaproponowana przez meksykańskiego przyrodnika Alfonso Luisa Herrerę w 1899 roku, polegająca na dodaniu do nazwy rodzaju przedrostka Mam (od Mammalia). Poliailurus: gr. πολιος polios „szary”; αιλουρος ailouros ‘kot’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Felis pallida (= Felis bieti ). Microfelis: gr. μικρος mikros ‘mały’; rodzaj Felis (kot). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Felis nigripes . Eremaelurus: gr. ερημια erēmia ‘pustynia’; αιλουρος ailouros ‘kot’. Gatunek typowy: Eremaelurus thinobius (= Felis margarita ). Avitofelis: łac. avitus ‘pochodzący od przodków, dziedziczny’, od avus ‘dziadek’; rodzaj Felis (kot). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Avitofelis zitteli (= Felis silvestris ).
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxFelis chausvon Schreber, 1777kot błotny3 podgatunkiEgipt, Kaukaz, Bliski Wschód, Azja Środkowa (na północ do Kazachstanu), subkontynent indyjski, Sri Lanka, kontynentalna południowo-wschodnia Azja oraz zachodnia i południowa Chińska Republika Ludowa; zakres wysokości: do 1000 m n.p.m.DC: 61–85 cmDO: 20–31 cmMC: 2,6–12 kgcentruj|150pxFelis nigripesBurchell, 1824kot czarnołapygatunek monotypowyobszar Karru i Kalahari w Namibii, Południowej Afryce i Botswanie, marginalnie w Zimbabwe; być może południowa AngolaDC: 36–52 cmDO: 12,6–20 cmMC: 1–2,4 kgcentruj|150pxFelis margaritaLoche, 1858kot pustynny2 podgatunkirozproszone i fragmentaryczne populacje na pustyniach północnej Afryki (Sahara), Półwyspu Arabskiego i południowo-wschodniej Azji; zasięg niepewny; zakres wysokości: do 2000 m n.p.m.DC: 39–52 cmDO: 23–31 cmMC: 1,3–3,4 kgcentruj|150pxFelis bietiA. Milne-Edwards, 1892kot tybetańskigatunek monotypowyraportowany z Qinghai, Gansu i Syczuanu w Chińskiej Republice Ludowej; granice zasięgu nieokreślone; zakres wysokości: 2500–4100 m n.p.m.DC: 68–84 cmDO: 32–35 cmMC: 6,5–9 kgcentruj|150pxFelis lybicaG. Forster, 1780kot nubijski3 podgatunkiwiększość Afryki (z wyjątkiem lasów deszczowych i części Sahary), Korsyka, Sardynia, Kreta, południowo-zachodnia i środkowa Azja do Indii, Chińskiej Republiki Lodowej i Mongolii; zakres wysokości: 0–2250 m n.p.m.DC: 40–66 cmDO: 24–37 cmMC: 2,4–6,4 kgcentruj|150pxFelis catusLinnaeus, 1758kot domowygatunek monotypowycały światDC: 46–51 cmDO: 25–38 cmMC: 4,1–5,4 kgGUcentruj|150pxFelis silvestrisvon Schreber, 1777żbik europejski2 podgatunkiEuropa na wschód do Karpat i rzeki Dniepr, Szkocja, Sycylia, Turcja i Kaukaz; introdukowany na Sardynii i Korsyce, prawdopodobnie również na Krecie; zakres wysokości: 0–3000 m n.p.m.DC: 47–74 cmDO: 22–26 cmMC: 2–7 kg Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski, – gatunek narażony; GU – gatunki udomowione nie podlegają ocenie IUCN.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kotowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza