Karanos (gr. Κάρανος) (808 - 778 p.n.e.) – legendarny założyciel państwa macedońskiego. Według Herodota pierwszym królem był Perdikkas I, natomiast Karanos jest wspominany jako pierwszy władca Macedonii u Teopompa.
Wedle greckiego mitu Karanos był jednym z synów króla Temenosa. Temenos wraz z Kresfontesem i Aristodemosem zdobyli wschodni i południowy Peloponez. Po zakończeniu wspólnego podboju postanowili podzielić zdobyte terytoria między siebie. Kresfontes otrzymał Mesenię, Aristodemos Lakonię a Temenos Argolidę. Po śmierci Temenosa doszło do konfliktu między książętami o to, kto powinien zostać królem. Jeden z nich, Fejdon pokonał braci w bitwie i sam przejął władzę królewską. Wtedy Karanos postanowił znaleźć sobie własne królestwo, gdzie mógłby rządzić jako król. Najpierw jednak udał się do Delf, aby skorzystać z rady Pytii. Wyrocznia poradziła mu: "powinieneś znaleźć swoje królestwo tam gdzie znajdziesz mnogość dzikich i udomowionych zwierząt." Dlatego też Karanos wraz ze świtą wyruszył na północ w poszukiwaniu odpowiedniej krainy na założenie swojego nowego królestwa. Gdy nareszcie dotarł do zielonej doliny obfitej w zwierzynę łowną, po której przechadzały się stada kóz, pojął, iż oto spełniła się przepowiednia Pytii. Zbudował więc w tym miejscu miasto które nazwał Ajgaj, co znaczy "Kozie Miasto" lub "Miasto Ludzi Beczących" – identyfikowane z obecną Werginą.
Według Justyna cytującego Marsjasza
Według "Kroniki" Euzebiusza z Cezarei
Zobacz też Argeadzi
Uwagi
Kategoria:Królowie starożytnej Macedonii