thumb|Mural z okresu PRL w Słupsku. Polska ludowa ukoronowaniem tysiąclecia dziejów narodu i państwa polskiego Polska Ludowa – potoczna nazwa państwa i systemu ustrojowego w Polsce używana w latach 1944–1989 mająca sugerować, że Polska po 1944 r. jest państwem, w którym „władza należy do ludu pracującego miast i wsi”Polska Ludowa, propagandowa nazwa Polski po 1944, mająca sugerować władze ludu pracującego. Była używana zamiennie z obowiązującą formalnie od konstytucji 1952 nazwą oficjalną Polska Rzeczpospolita Ludowa (akronim PRL, po 1989 także Peerel), używana w propagandzie PRL.
Nazwa ta była używana w czasie rządów sprawowanych przez Polską Partię Robotniczą, potem Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą w Polsce okresu 1944–1989 jako państwie satelickim ZSRR i odnosi się do dwóch okresów: 1944–1952 – kiedy formalną nazwą państwa była Rzeczpospolita Polska i 1952–1989 – gdy oficjalną nazwą państwa była Polska Rzeczpospolita LudowaNależy podkreślić, że najistotniejszym elementem kształtującym politykę zewnętrzną PRL było ścisłe podporządkowanie naszego kraju ZSRR, widoczne zarówno we wzajemnych stosunkach, jak i w kontaktach z krajami bloku wschodniego, państwami Europy Zachodniej, USA i innymi.(…) Stosunki pomiędzy ZSRR a PRL układały się na zasadzie zależności, a ich cechą było podporządkowanie jednej strony drugiej i kontrola jednej przez drugą. Wyróżnikiem penetracji był „przesunięty regulator”, czyli radzieckie struktury penetrujące, które przeniknęły na terytorium Polski, do wnętrza jej systemu państwowego. Podmiotem penetrującym był radziecki ośrodek decyzyjny realizujący swe cele za pomocą struktur sterowniczych. Informacja o publikacji na stronie ABWOgolnopolska Konferencja Naukowa. Polska Ludowa 1944-1989.
Termin „Polska Ludowa” został przejęty przez komunistów z programów ugrupowań ludowych – już w 1905 r. termin ten został użyty w odezwie Polskiego Związku Ludowego. Później pojawiał się w dokumentach programowych różnych ugrupowań ruchu ludowego. Między innymi został zaproponowany przez niekomunistyczny PPS-WRN i ruch ludowy w okresie okupacji niemieckiej. W dokumencie programowym PPS-WRN „Program Polski Ludowej” z 1941 r. został opisany projektowany przyszły ustrój niepodległego państwa polskiego opartego na demokracji i wolności słowa. W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej: W propagandzie komunistycznej termin „Polska Ludowa” faktycznie spełniał rolę przykrycia dla realnie budowanego totalitarnego systemu komunistycznej dyktatury. Nazwa ta narusza pamięć ofiar komunistycznego totalitaryzmu. Według Barbary Stanosz przymiotnik „ludowa” jest określeniem fałszywym, zarówno w sensie politycznym jak i społecznym, ponieważ Polska Rzeczpospolita Ludowa była państwem autokratycznym rządzonym przez zhierarchizowaną kastę będącą poza wszelką kontrolą społecznąBarbara Stanosz, W cieniu Kościoła czyli demokracja po polsku Dom Wydawniczy Książka i Prasa Warszawa 2004, s. 61..
Nazwa ta używana była niekiedy w oficjalnych aktach władz (np. ustawa z dnia 2 lipca 1949 o orderze Budowniczych Polski Ludowej czy Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 1971 r. w sprawie zasad podwyższania emerytur pracownikom, którzy przepracowali w Polsce Ludowej ponad 10 lat).
Zobacz też Polska Socjalistyczna Republika Rad
Przypisy
Bibliografia
!