Władysław Eljasz-Radzikowski (ur. 1847 w Krakowie, zm. 1921 tamże) – polski rzeźbiarz.
Życiorys Był synem malarza Wojciecha Eljasza-Radzikowskiego i jego drugiej żony Tekli z Krzyżanowskich, bratem malarza Walerego Eljasza-Radzikowskiego i malarki Marii Eljasz.
Ukończył gimnazjum św. Anny w Krakowie, mając 16 lat uciekł z domu, aby brać udział w powstaniu styczniowym. 18 lutego 1863 brał udział w bitwie pod Miechowem, gdzie dostał się do niewoli. Zesłany na Syberię przebywał 4 lata w Nikołajewsku, po powrocie w latach 1868–1873 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, studia kontynuował w Monachium (na początku maja 1873 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych – Bildhauerklasse). Rzeźbił portrety, nagrobki, prace o tematyce religijnej. Jego twórczość jest jednak mało znana. W Krakowie wykonał medalion z podobizną Tadeusza Kościuszki na tablicy pamiątkowej wmurowanej w kamienicę przy Rynku Gł.45. W Poznaniu w Towarzystwie Przyjaciół Nauk przechowywane jest popiersie Józefa Ignacego Kraszewskiego, dla Ossolineum we Lwowie wykonał popiersie Jerzego Lubomirskiego, a według katalogu z 1909 Muzeum w Rapperswilu posiada 8 popiersi królów polskich autorstwa artysty.
Pochowany na starym cmentarzu Podgórskim.
Bibliografia Justyn Sokulski, Władysław Eliasz-Radzikowski [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom VI, Kraków 1948.
Przypisy
Linki zewnętrzne Książki z ilustracjami Władysława Eljasza-Radzikowskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Powstańcy styczniowi w niewoli rosyjskiej Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie styczniowe) Kategoria:Pochowani na starym cmentarzu Podgórskim Kategoria:Zesłańcy na Sybir Kategoria:Żołnierze powstania styczniowego Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Zmarli w 1921