thumb|Grób rodziny Radzikowskich. Wojciech Eljasz-Radzikowski (ur. 1814 w Cerekwicy k. Bochni zm. 19 listopada 1904 w Zakrzówku) – polski malarz.
Życiorys W latach 1838–1843 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem profesora rysunku Jana Nepomucena Bizańskiego, w latach 1842–1843 pracował jako nauczyciel rysunku. Pracował przy restauracji ołtarza Wita Stwosza w kościele Mariackim.
Malował prawie wyłącznie obrazy o tematyce religijnej, zamówienia otrzymywał głównie z krakowskich kościołów. Wykonał m.in.: Stygmaty św. Franciszka, Wizja św. Antoniego (1842) do kościoła św. Kazimierza Królewicza. Zdjęcie z Krzyża (1850) w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych w Lewiczynie k. Grójca. Św Andrzej Bobola (1857) w kościele św. Piotra i Pawła. Jedenastu Błogosławionych Męczenników Zakonu Augustianów (1869) w kościele św. Katarzyny. Śmierć św. Benedykta (1875) w ołtarzu głównym w kościele św. Benedykta Opata w Imbramowicach. Serce Jezusa (1879) w Kościele św. Marcina w Biskupicach. Chrystus z kielichem (1886) w klasztorze Misjonarzy. Świętego Izydora w kościele św. Mikołaja w Wysocicach Chrystus w Grobie w kościele św. Marcina i św. Małgorzaty w Porębie Żegoty.
Wnuk konfederata barskiego, Stanisława Wojciecha, który w obawie przed aresztowaniem rodowe nazwisko Radzikowski zmienił na Eljasz. Wojciech Eljasz-Radzikowski był ojcem malarza Walerego Eljasza-Radzikowskiego, rzeźbiarza Władysława Eljasza-Radzikowskiego i malarki Marii Eljasz.
Pochowany został na starym cmentarzu Podgórskim.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy malarze XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1814 Kategoria:Zmarli w 1904 Kategoria:Pochowani na starym cmentarzu Podgórskim