Ropowica przestrzeni przygardłowej () – zapalenie ropowicze, będące zwykle powikłaniem stanów zapalnych toczących się w sąsiedztwie przestrzeni przygardłowej. Z powodu licznych połączeń przestrzeni i szerzenia się procesu zapalnego stanowi wciąż groźne dla życia powikłanie, chociaż z powodu rozwoju antybiotykoterapii jest obecnie rzadko spotykanym schorzeniem.
Etiologia Ropowica przestrzeni przygardłowej jest najczęściej związana z przejściem procesu zapalnego z sąsiednich struktur anatomicznych i stanowi ich powikłanie: ropień okołomigdałkowy angina ropne zapalenie ślinianki przyusznej (szczególnie jej płata głębokiego) zmiany zapalne korzeni ostatnich zębów trzonowych szczęki zapalenie szczytu piramidy kości skroniowej, które jest usznopochodnym powikłaniem wewnątrzczaszkowym Do ropowicy przestrzeni przygardłowej dochodzi zwykle na skutek przejścia zakażenia następującymi drogami: drogą bezpośrednią (łac. per continuam) – przez ciągłość, poprzez szczeliny tkankowe drogą objętych zapaleniem naczyń chłonnych (łac. lymphangitis) drogą naczyń żylnych ulegających zakrzepowemu zapaleniu (łac. trombophlebitis)
Objawy zwykle ciężki stan ogólny wysoka gorączka obrzęk i uwypuklenie twarzy na wysokości żuchwy mogące szerzyć się ku dołowi na szyję silna bolesność szyi, palpacyjna i przy poruszaniu szyją szczękościsk, często znacznie utrudniający badanie jamy ustnej i gardła w jamie ustnej widoczne jest uwypuklenie bocznej ściany gardła ból gardła po stronie ropowicy i odynofagia ślinotok bolesne powiększenie węzłów chłonnych szyi niekiedy zaburzenia oddychania
Przebieg Ropowica przestrzeni przygardłowej niekiedy może ulec ograniczeniu tworząc ropień przestrzeni przygardłowej (łac. abscessus spatii parapharyngealis), lub leż rozprzestrzeniać się ku górze w kierunku podstawy czaszki, a dalej do jamy czaszki lub ku dołowi do śródpiersia tylnego, a także do dołu podskroniowego, dołu skrzydłowo-podniebiennego, dna jamy ustnej, dołu zażuchwowego i tkanek miękkich szyi. Czasami może także dochodzić do posocznicy, na skutek przejścia zakażenia do naczyń szyjnych.
Diagnostyka TK głowy (i szyi) – określa stopień zajęcia przestrzeni przygardłowej, informuje o ewentualnym utworzeniu ropnia i stopniu rozprzestrzeniania się zakażenia na inne tkanki i przestrzenie
Leczenie Ropowica przestrzeni przygardłowej jest zawsze wskazaniem do hospitalizacji na oddziale otolaryngologicznym. Leczenie polega na stosowaniu dużych dawek antybiotyków dożylnie o szerokim spektrum działania – głównie cefalosporyny III generacji w połączeniu z metronidazolem. Ponadto stosuje się także nacięcie i szeroki drenaż ropnia z dojścia zewnętrznego.
Linki zewnętrzne
Piśmiennictwo Otolaryngologia kliniczna. red. A. Zakrzewski. PZWL. Warszawa 1981. Otorynolaryngologia praktyczna - podręcznik dla studentów i lekarzy. Tom II. red. G. Janczewki. wyd. Via Medica. Gdańsk 2005.
Kategoria:Otorynolaryngologia