Centralny Szpital Kliniczny Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (CSK) – centrum medyczne Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, usytuowane pomiędzy ulicami: Pomorską, Mazowiecką i Czechosłowacką, we wschodniej części Łodzi, na obszarze osiedla Niciarniana.
Historia Budynek zaprojektował Janusz Wyżnikiewicz w stylu modernistycznym. W 1975 roku wmurowano kamień węgielny, budowę wielkiego szpitala rozpoczęto zaś w 1976. Szpital miał na 14 piętrach pomieścić 1500 łóżek. W 1980 na budowę przeznaczono 60 milionów zł. Na 54 hektarowym terenie w okolicy ówczesnej ulicy Nowotki (dziś Pomorskiej) trwały prace. Ukończono wówczas wszystkie podziemne instalacje z wyjątkiem urządzeń hydrantowych – informował kierownik głównego wykonawcy Budopolu – Mieczysław Skubisz. Rozpoczęła się budowa dróg w okolicy, których koszt szacowany był na około 30 milionów złotych. Powoli zaczynał się piąć w górę główny budynek szpitala, którego wysokość zaplanowano na 17 pięter i 160 metrów długości. Pawilon psychiatryczny był w trakcie robót wykończeniowych. Trwał także montaż pierwszej kondygnacji budynku zwierzętarni, który miał być w stanie surowym gotowy we wrześniu 1980 roku. Wkrótce miała rozpocząć się budowa jeszcze jednego obiektu kompleksu szpitalnego – diagnostycznego albo technicznego. Na budowie pracowały trzy firmy podwykonawców: Instal Łódź, Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych, Przedsiębiorstwo Robót Instalacyjnych Budopol z Mińska Mazowieckiego. Trwały uzgodnienia z producentami na temat rodzaju urządzeń, w które zostanie wyposażony kompleks szpitalny – m.in. megafonizacji z centralną dyspozytornią poczty automatycznej, czy transportu mechanicznego. Później zaczęły się problemy z ciągłością trwania inwestycji.
Najpierw budowę zahamowało powstanie Szpitala Matki Polki. Później regularnie pojawiały się problemy z pieniędzmi na kontynuowanie inwestycji. W ten sposób przez kilkanaście lat w obiekcie wykonywano niewiele prac. Na początku XXI wieku zdecydowano, że oddziały szpitalne powstaną tylko na siedmiu piętrach. Wyżej będą przychodnie, laboratoria i sale wykładowe.
W 2013 roku nadzór budowlany, po 38 latach budowy, oddał budynek do użytku, zakończyło się też ostateczne wykończenie placówkiKoniec budowy CKD. 37 lat po wkopaniu pierwszej łopaty. Całość została otwarta dla pacjentów w kwietniu 2014 roku, po skompletowaniu niezbędnego wyposażenia medycznegoMinisterstwo: Będą pieniądze na otworzenie CKD!. Ostatecznie szpital zajmuje dwie trzecie całości budynku (część wschodnia i centralna) do ósmego piętra włącznie i posiada 367 łóżekCentrum Dydaktyczno-Kliniczne gotowe już w 2010 roku, ponadto znajduje się w nim 31 klinik i pięć sal operacyjnych.
Piętra 12. i 13. przeznaczono na Centrum Symulacji Medycznych oraz hostel mogący pomieścić do 43 osób. W 2018 roku zaczęto również adaptować kolejne pomieszczenia i piętra przygotowując je na przeniesienie do nich rozsianych po Łodzi oddziałów i klinik w tym Akademickiego Ośrodka Onkologicznego i Akademickiego Ośrodka Ginekologiczno-Położniczego.
Dane techniczne budynku: powierzchnia użytkowa 69 200 m², kubatura 307 296 m³, powierzchnia zabudowy 4 770 m².
W 2024 do szpitala przeprowadziło się kilka klinik z innych szpitali.
Zobacz też architektura modernistyczna w Łodzi
Przypisy
Kategoria:Budynki szpitali i zakładów opieki medycznej w Łodzi Kategoria:Wieżowce w Łodzi Kategoria:Uniwersytet Medyczny w Łodzi Łódź Kategoria:Architektura modernizmu w Łodzi Kategoria:Widzew