thumb|Pens szkocki bity przez Dawida II, króla Szkocji Funt szkocki (scots Pund Scots, ang. Pound Scots) – pieniądz Królestwa Szkocji używany do czasu, gdy weszło ono w polityczną i monetarną unię z Królestwem Anglii w 1707 roku zgodnie z aktem unii z 1707. Został wprowadzony przez Dawida I na podstawie modelu walutowego Anglii i Francji; dzielił się na 20 szylingów, szyling zaś na 12 pensów. Wartość szkockiego funta w stosunku do funta szterlinga i w czasach Jakuba III 4 funty szkockie miały wartość jednego funta szterlinga.
Oprócz funtów szkockich w obiegu były srebrne monety zwane merkami, warte 13 szylingów i 4 pensy czyli 2/3 funta szkockiego. Gdy Jakub VI Stuart został królem Anglii, jako Jakub I Stuart w 1603, waluta została zmieniona na wzór angielski przy kursie 12 funtów szkockich do 1 funta szterlinga. Po takim kursie w 1707 funt szkocki został zastąpiony funtem szterlingiem. Jednakże w Szkocji był nadal używany przez prawie cały XVIII wiek.
Współcześnie W obecnych czasach funt szkocki jest drukowany przez trzy największe szkockie banki clearingowe: Royal Bank of Scotland, Bank of Scotland i Clydesdale Bank. Banknoty są czasem uznawane jako środek płatniczy w całej Wielkiej Brytanii, jednak używane są głównie na terenie Szkocji. Jednostkowo wartość ich jest równa funtom szterlingom i nie podlega wahaniom kursowym. Z formalnego punktu widzenia nie jest to waluta uznawana za legalny środek płatniczy, a jedynie za weksel. W kantorach poza granicami Wielkiej Brytanii wymieniane są one zwykle po kursie niższym niż funt szterling lub nie są akceptowane.
Przypisy
Linki zewnętrzne Wzory banknotów wydawanych przez Royal Bank of Scotland Wzory banknotów wydawanych przez Bank of Scotland Wzory banknotów wydawanych przez Clydesdale Bank
Szkocja Kategoria:Szkocja