Atrezja dwunastnicy (wrodzona niedrożność dwunastnicy, ) – grupa wad wrodzonych polegających na częściowym lub całkowitym zwężeniu światła dwunastnicy.
Epidemiologia Częstość wady określa się na 1:2500-1:10000 żywych urodzeń. Atrezja dwunastnicy równie często dotyczy chłopców i dziewczynek. Bardzo często atrezji dwunastnicy towarzyszą inne wady, niekiedy tworzące zespoły wad wrodzonych. U ponad 30% dzieci z atrezją dwunastnicy rozpoznaje się zespół Downa.
Klasyfikacja Przyjęty podział wad Graya i Skandalakisa wyróżnia trzy główne typy atrezji dwunastnicy.
+ Klasyfikacja Graya i Skandalakisa atrezji dwunastnicyTypOpis Typ I Błoniaste zarośnięcie światła dwunastnicy w postaci błoniastej przegrody przy zachowanej ciągłości dwunastnicy Typ II Zarośnięcie dwunastnicy w postaci włóknistego pasma łączącego dwa zarośnięte odcinki dwunastnicy Typ III Zarośnięcie z przerwaniem ciągłości dwunastnicy
Objawy kliniczne i przebieg Atrezja dwunastnicy objawia się klinicznie już w okresie prenatalnym, ponieważ upośledza pasaż i wchłanianie połykanego przez płód płynu owodniowego. Wyrazem wady jest wielowodzie, stwierdzane w 30-75% przypadków. W badaniu ultrasonograficznym stwierdza się obecność tzw. „objawu podwójnej bańki”: jedną z nich jest rozdęty żołądek, drugą początkowy odcinek dwunastnicy przed miejscem zwężenia.
Po urodzeniu wada objawia się nasilającymi się wymiotami, w około 80% przypadków zawierającymi domieszkę żółci. Zależy to od lokalizacji zwężenia: atrezja w proksymalnym odcinku dwunastnicy przed brodawką Vatera jest rzadsza (mniej niż 20% przypadków) i u dzieci z tą postacią wady w wymiotach nie ma żółci. Dziecko nie toleruje pokarmu, a po próbach podania pokarmu droga doustną występują obfite wymioty. Rzadszymi objawami są wzdęcie brzucha, rzadko nadbrzusza. W około połowie przypadków noworodek oddaje smółkę, zazwyczaj ciemnoszarego koloru i mającej postać gęstego czopu śluzowego.
Rozpoznanie Objawy kliniczne u dzieci z atrezją dwunastnicy powinny nasunąć podejrzenie wysokiej niedrożności przewodu pokarmowego i być wskazaniem do dokładnej diagnostyki. Pierwszym wykonywanym badaniem zazwyczaj wystarczającym do prawidłowego rozpoznania jest zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej w pozycji pionowej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chirurgia dziecięca Kategoria:Atrezje