thumb|240px|Wieża Korniaktowska we Lwowie Piotr Beber (ur. we Wrocławiu, zm. 1711 w Krakowie) – budowniczy i architekt nadworny Jana III Sobieskiego. Ślązak z Wrocławia, który żył i działał na przełomie XVII i XVIII wieku. Od 1690 do 1704 był budowniczym księżnej Anny Katarzyny z Sanguszków Radziwiłłowej.
Dorobek architektoniczny Przebudowa w stylu renesansowym Wieży Korniaktowskiej czyli dzwonnicy Cerkwi Wołoskiej, zwieńczył ją barokowym hełmem i lukarnami. Wzorowana na włoskich kampanillach zyskała sobie miano najpiękniejszej wieży renesansowej w środkowej Europie /1672/; Odbudowa po pożarze w 1680 i przebudowa wieży krakowskiego ratusza /1681–1686/ (rozebrana w lub 1783); Budowa małej fortecy w Jaryczowie /1685-88/; Restauracja pałacu w Kukizowie /1684–1693/; Przebudowa wnętrz zamku w Żółkwi /1685–1694/; Budowa ratusza w Żółkwi /1687–1690/; Kolejna przebudowa (nadbudowa hełmem) wieży Cerkwi Wołoskiej we Lwowie /1694–1696/; Odbudowa po pożarze i przebudowa kościoła pw. Najświętszej Marii Panny w Żywcu /1711/.
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, . Stanisław Łoza: Architekci i budowniczowie w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo Budownictwo i architektura, 1954, s. 23.
Kategoria:Artyści związani z Janem III Sobieskim Kategoria:Architekci związani ze Lwowem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Budowniczowie I Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Żółkwią (I Rzeczpospolita) Kategoria:Nadworni architekci władców Polski Kategoria:Polscy architekci barokowi Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Zmarli w 1711 Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu