Antoni Punda (ur. 20 grudnia 1910 w Kodeńcu, zm. 13 października 1962 w Warszawie) – funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys Z pochodzenia Ukrainiec, syn Szymona i Danuty. W latach 30. działał w KZMP i Komunistycznym Związku Młodzieży Zachodniej Białorusi. W 1933 brał udział w likwidacji konfidenta Policji Państwowej. W dn. 7 lipca 1933 został aresztowany w Brześciu. W 1934 został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie na 6 lat więzienia. Zwolniony na mocy amnestii w 1936. .
Po zakończeniu II wojny światowej szef Zarządu Informacji Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego 1947–1949, szef Zarządu Polityczno-Wychowawczego KBW 1945–1946, starszy inspektor inspektoratu ministra Bezpieczeństwa Publicznego 1951–1953, szef Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Katowicach w 1951, szef Delegatury Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Zielonej Górze w 1950 i Olsztynie 1949–1950.
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C2-7-16)Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (24 maja 1946) „za wybitne zasługi i wzorową służbę”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego Kategoria:Funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Oficerowie Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Szefowie wojewódzkich urzędów bezpieczeństwa publicznego Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1962