Odma wewnątrzczaszkowa, odma czaszkowa (łac. pneumocephalia, pneumoencephalon) – stan w którym dochodzi do dostania się powietrza do jamy czaszki, najczęściej wskutek złamania w obrębie podstawy czaszki lub sklepienia czaszki przebiegającego z rozerwaniem opony twardej, oczodołu, powikłań operacji neurochirurgicznych, lub operacyjnego leczenia wodogłowia.
Objawy chorobowe Pacjent przytomny w wypadku odmy wewnątrzczaszkowej, zgłasza objawy chlupania lub przelewania w głowie.
Rozpoznanie Chorobę rozpoznaje się na podstawie jednego z badań obrazowych: RTG przeglądowe czaszki TK czaszki MRI czaszki
Leczenie Z uwagi na ryzyko powstania zakażenia w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, obowiązuje pilna konieczność operacyjnego zlikwidowania łączności wnętrza czaszki ze środowiskiem zewnętrznym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Choroby układu nerwowego Kategoria:Neurochirurgia Kategoria:Objawy chorobowe