Actio quanti minoris – w prawie rzymskim, powództwo kupującego przeciw sprzedawcy o obniżenie ceny z powodu wad fizycznych rzeczy kupionej.
Charakterystyka powództwa Na mocy edyktu edylów kurulnych sprzedawcy odpowiadali za wady sprzedawanych zwierząt i niewolników skatalogowane w edykcie, a o których nie powiadomili kupującego. Przyjmowano, że osoba trudniąca się handlem zna swój towar i zna jego wady.
Powództwo quanti minoris przyznawano, jeżeli wady rzeczy były na tyle mało istotne, że kupujący chciał towar zatrzymać oraz nie chciał rozwiązywania umowy kupna-sprzedaży. Domagając się stosownego obniżenia ceny, mógł skorzystać z tej skargi w ciągu roku (12 miesięcy) od zawarcia kontraktu. Po upływie tego terminu kupujący mógł się domagać wynagrodzenia powstałej szkody za pomocą actio empti.
W prawie justyniańskim rozszerzono zastosowanie tego powództwa na kupno jakichkolwiek rzeczy (nie tylko niewolników i zwierząt). Najprawdopodobniej dopiero wówczas rozszerzono również odpowiedzialność sprzedawcy na wady ukryte (o których istnieniu nie wiedział).
Bibliografia Marek Kuryłowicz, Adam Wiliński "Rzymskie prawo prywatne" Kraków 1999 Władysław Rozwadowski "Prawo rzymskie" Wydanie II. Poznań 1992 Witold Wołodkiewicz, Maria Zabłocka "Prawo rzymskie. Instytucje" Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 1996 Kategoria:Actiones