Brama ProchowaPolski egzonim wprowadzony na 108. posiedzeniu KSNG. () – jeden z symboli Pragi. Budowę tej 65 metrowej późnogotyckiej bramy miejskiej rozpoczęto w roku 1475 na zlecenie Władysława II Jagiellończyka. Została wybudowana na fundamentach starszej bramy z XIII wieku, która istniała w tym miejscu. Głównym budowniczym był mistrz Wacław. Następnie budowę kontynuował Matěj Rejsek. W jej sąsiedztwie znajdował się dwór Władysława Jagiellończyka. Po przeniesieniu siedziby królewskiej na Hradczany w roku 1483 brama utraciła znaczenie reprezentacyjne. Obecną nazwę zyskała w XVII i XVIII wieku, kiedy to stała się składem prochu. Pod koniec XIX wieku odrestaurowana przez architekta Josefa Mockera. Dodano wtedy neogotycki dach, pokrywający ją do dziś. W kwietniu 1945 roku po wyzwoleniu Pragi spod okupacji niemieckiej brama stała się miejscem odwetu na ludności niemieckiej„Na Bramie Prochowej wisiał powieszony za nogi Niemiec, a pod jego głową rozpalono ogień i pomalutku go pieczono (...)” Mariusz Surosz „Zemsta Czechów” [w:] alehistoria, nr 42 (92), Poniedziałek 21.10.2013, Tygodnik Historyczny Gazety Wyborczej, s.8. Obecnie na Bramie Prochowej istnieje taras widokowy dla turystów.
Na I kondygnacji bramy znajdują się siedzące figury władców Czech Przemysła Ottokara II i Karola IV.
Galeria
Przypisy
Bibliografia Aleksander Strojny, Przewodnik Praga - Złoty hrad nad Wełtawą, Bezdroża, Kraków, 2007 str. 102-103,
Kategoria:Architektura w Pradze Kategoria:Zabytki Pragi Praga