thumb|250px|right|Wywieszenie flagi biało-czerwono-białej w trudno dostępnych miejscach jest charakterystyczne dla działalności Mirona Miron () – imię, nazwa lub pseudonim, określający przeciwnika lub grupę przeciwników rządów Alaksandra Łukaszenki na Białorusi. Od 1995 roku Miron organizuje na terytorium Białorusi akcje wywieszania w trudno dostępnych miejscach biało-czerwono-białej flagi, przez część środowisk demokratyczno-niepodległościowych i emigracyjnych uznawanej za narodową, a zakazanej przez prawo Białorusi. Nigdy nie stwierdzono z całą pewnością, czy Miron w rzeczywistości kiedykolwiek istniał, ani tym bardziej czy był ujęty za swoją działalność. Nie wiadomo, czy Miron to prawdziwe imię, czy pseudonim. Nie ustalono również, czy akcje wywieszania flagi są skoordynowane w ramach jednej grupy, czy taką nazwą określa się różne, niezależnie od siebie działające osoby pod wpływem pierwszego, nielegalnego, wywieszenia flagi w Łożnie w 1995 roku.
Akcje wywieszania flag następują nieraz w rocznice ważnych wydarzeń z historii Białorusi. Do flag bywa dołączany podpis, w którym sprawca lub sprawcy przekazują przesłanie dla świadków zdarzenia.
Referendum 1995 roku na Białorusi thumb|250px|right|Państwowa flaga Republiki Białorusi od 1995 roku Miron rozpoczął działalność w obwodzie witebskim w połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku po referendum z 14 maja 1995 roku, które zmieniło narodową symbolikę Republiki Białorusi. Wśród czterech zaproponowanych na referendum pytań drugie brzmiało:
Wyniki głosowania były następujące: twierdząco odpowiedziało 3 622 851 osób uprawnionych do głosowania, co stanowiło 75,1% wszystkich głosujących. Przeciwko zagłosowało 988 839 osób, co stanowiło 20% wszystkich głosujących. 211 732 głosy uznano za nieważneOb itogah golosovaniâ na respublikanskom referendume 14 maâ 1995 g., w: Soobščenie Centralnoj komissii Respubliki Belarus' po vyboram i provedeniŭ respublikanskih referendumov. Oficjalna strona CKW podaje wynik 9,36%, co odnosi się do ogólnej liczby obywateli Białorusi uprawnionych do głowoania.. Wyniki referendum, zdaniem niezależnych obserwatorów, zostały sfałszowaneZ. Szybieka, Historia Białorusi 1795-2000, Lublin 2002, s. 463. ..
Po referendum 1995 roku dotychczasowa symbolika białoruska utraciła swoje znaczenie w świetle prawa białoruskiego. Używanie jej stało się nielegalne. Mimo to zarówno flaga biało-czerwono-biała, jak i godło Pogoń są uznawane przez przeciwników rządów Łukaszenki za jedyne prawdziwe symbole BiałorusiA. Poczobut, Miron gra na nosie Łukaszence, Gazeta Wyborcza..
Teorie na temat tożsamości Mirona Wprowadzenie nowych symboli państwowych wywołało aktywność opozycjonistów rządowych. W obwodzie witebskim rozpoczął działalność Miron, tajemniczy sprawca lub grupa sprawców, zajmujących się wywieszaniem w miejscach publicznych flagi biało-czerwono-białej. Miron nie został wykryty przez milicję. Jauhien Hruszeuski, zastępca kierownika Oddziału Rejonowego w Loźnie, zapytany w 2005 roku, czy nadal toczy się dochodzenie w sprawie Mirona, odpowiedział, że w tej sprawie obowiązuje tajemnica śledztwaЛегендарны "Мірон" - на беларускай "Свабодзе"!, Радыё "Свабода"..
Opozycjonista witebski – Barys Chamajda – uważa, że Miron jest tylko jeden – ten, który jako pierwszy wywiesił zabronioną flagę biało-czerwono-białą w 1995 roku. Niemniej jednak, podczas pogrzebu jednego z opozycjonistów witebskich – dwudziestopięcioletniego Ramana Sałaujana – w 2007 roku, sugerował, że istnieje grupa Mirona, do której Sałaujan dołączył w 1999 roku i brał udział w najbardziej skomplikowanych akcjachА. Грынявіцкая, Ля Віцебску завяршылі акцыю памяці, якую перарвалі міліцыянты, Беларускае Радыё "Рацыя"..
Przez służby specjalne wielokrotnie były zatrzymywane różne osoby pod zarzutem zamiany flag. Większość aresztowanych należała do opozycyjnego Białoruskiego Frontu Ludowego. W 2007 roku przewodniczący jednej z rad obwodowych odłamu BFL – Konserwatywno-Chrześcijańskiej Partii BFL, Poźniakowski, podejrzany o wywieszanie nielegalnej flagi, siedem miesięcy spędził w areszcie pod zarzutem chuligaństwa. Podczas jego aresztu działalność Mirona trwała nieprzerwanieK. Gizińska, A. Poczobut, Kim jest tajemniczy Miron?..
W 2007 roku organizacja RJN [Rosyjska Jedność Narodowa] () uznała, że Miron to grupa czterech opozycjonistów witebskich. 22 sierpnia Barys Chamajda, Siarhiej Kawalenka, Jan Taułyha i Jan Dzierżaucou otrzymali listy z pogróżkami od witebskiej filii tej organizacji:
Barys Chamajda uznał, że nagonka na zwolenników Mirona rozpoczęła się po artykułach, które ukazały się 14 sierpnia 2007 roku w Gazecie Białoruskiej (Белорусская газета). W 2007 roku listy z podobnymi pogróżkami otrzymali: Alena Zalesskaja – przewodnicząca witebskiego oddziału Zjednoczonej Partii Obywatelskiej (Аб'яднаная грамадзянская партыя), Uładzimier Bazan – redaktor gazety Kurier Witebski (Витебский курьер), oraz Wiktoryja Daszkiewicz – kierowniczka działu literackiego Teatru Lalka. Na kopercie, którą dostała Wiktoryja Daszkiewicz, został umieszczony adres nadawcy, mimo to milicja odmówiła wszczęcia dochodzeniaА. Штраль, Легендарнага Мірона спрабуе запалохаць РНЕ, BulletinOnline.org..
Miron w mediach niezależnych 250px|thumb|right|Flaga biało-czerwono-biała, zdelegalizowana w 1995 roku
Wywiady z Mironem W 2007 roku Miron udzielił wywiadu dla Radia Swoboda oraz wziął udział w spotkaniu z witebską młodzieżą, zorganizowanym w prywatnym mieszkaniu w przeddzień święta Białoruskiej Sławy Wojskowej, które przepada na 5 września. Stenogram rozmowy został opublikowany w gazecie Narodowe Wiadomości Witebska (Народныя навіны Віцебска). Podczas obu spotkań Miron nie odsłonił swojej twarzy, ponieważ nie chciałby, aby była ona utożsamiana z konkretną osobą:
Dziennikarz Radia Swoboda opisał Mirona jako mężczyznę o wyższym niż średni wzroście, wysportowanego, o szerokich ramionach. Miron ujawnił, że jest Białorusinem i urodził się w obwodzie witebskim, nie ma przygotowania elektrotechnicznego, ani alpinistycznego. Imię, jak przyznał, jest nieprawdziwe. Jest to imię jego przodków, ale również oznacza mir – pokój:
Podczas spotkania z witebską młodzieżą Miron przedstawił swoje poglądy polityczne. Według niego obecnie w kraju panuje nie siła prawa, tylko prawo siły. Tak zwani opozycjoniści, którzy nawoływali do zagłosowania na "nie" w referendach, spowodowali jedynie wzrost frekwencji, co umożliwiło władzy skuteczne sfałszowanie wyników wyborów. Według Mirona naród i elektorat to dwa różne pojęcia, dlatego najlepszą taktyką walki przeciwko rządowi jest bojkot polityczny. Działalność opozycji nie powinna przebiegać pod hasłem "Należy coś zrobić". Poważni politycy powinni kierować się interesem Białorusi, aby w przyszłości nie doszło do włączenia jej do Rosji. Przyszły rząd powinien ocenić pod względem polityczno-prawnym referenda z maja 1995 roku i listopada 1996 roku, kiedy doszło do zmian w Konstytucji Republiki Białorusi.
Miron zapowiedział, że ujawni swoją tożsamość, gdy do władzy przyjdzie rząd, który będzie się cieszył zaufaniem narodu. Spodziewa się także, że to on zatknie flagę biało-czerwono-białą nad gmachem parlamentu i Pałacem Rządu.
Działalność Mirona 1995 rok – początek działalności Aktywność Mirona rozpoczęła się 27 lipca – dwa miesiące po wprowadzeniu przez prezydenta obecnych symboli Republiki Białorusi. Pierwszą flagę Miron zatknął na czterdziestometrowym kominie kotłowni w Łoźnie. Podczas wywiadu w Radiu Swoboda opowiedział, że flagę zrobił z białego płatu tkaniny, malując na nim czerwony pas. Żeby opóźnić zdjęcie flagi przez milicjantów, przymocował do niej kartkę z napisem "Ostrożnie, urządzenie wybuchowe!" i pustą skrzynkę metalową. Jednak służby specjalne rozstrzelały flagę i skrzynkę i, nie doczekawszy się wybuchu, zdjęły flagę, znalazłszy przy niej list:
Miron zaczął swoją działalność w Witebsku i okolicach. Systematycznie co miesiąc podejmuje akcję zamiany flag. Jedna z nich – zamiana flag na urzędzie władz obwodowych – została zarejestrowana przez kamerę rosyjskiej NTW, a materiał wyemitowano w telewizji. Na nagraniu było widać mężczyznę, który zamienia flagę państwową na biało-czerwono-białą. W miejscach zatykania nielegalnych flag Miron pozostawia listy, w których ustosunkowuje się do sytuacji w kraju, nawołuje do protestów i sprzeciwiania się Łukaszence. Miron wywiesza flagę biało-czerwono-białą w nocy lub w dzień w miejscach trudno dostępnych – na wieżach i liniach elektrycznych. Żeby ją zdjąć, władze mobilizują strażaków i alpinistów.
2001 rok 2 kwietnia Alaksandr Łukaszenka za zaangażowanie się w zacieśnienie związków między Rosją a Białorusią został nagrodzony przez prezydenta Władimira Putina Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny” II stopnia.. Według relacji na stronie Chartyi'97 – białoruskiej inicjatywy społecznej, działającej na rzecz obrony praw człowieka oraz zjednoczenia opozycji na Białorusi, 9 kwietnia, tydzień po podpisaniu przez Władimira Putina ukazu o wręczenie orderu, Miron wywiesił flagę biało-czerwono-białą na trzydziestometrowym słupie linii energetycznej w Łoźnie. Flaga została zatknięta na cześć otrzymania orderu przez prezydenta Białorusi. W liście Miron napisał:
2006 rok Nad ranem 27 czerwca w Łoźnie na trzydziestometrowym słupie linii energetycznej o napięciu 30 tysięcy V, Miron zatknął flagę biało-czerwono-białą z kirem. W pozostawionym liście napisał:
Barys Chamajda skomentował akcję jako poszanowanie pamięci w dniu sorokousta – czterdziestego dnia po śmierci – przewodniczącego witebskiej rady Konserwatywno-Chrześcijańskiej Partii BFL – Uładzimiera Pleszczanki. Flaga została zdjęta po dwóch godzinach przy współpracy milicji i pracowników przedsiębiorstwa energetycznegoЛёзна: “Мірон” узьняў бел-чырвона-белы сьцяг з чорнай стужкай, Радыё "Свабода"..
27 października o godzinie jedenastej w nocy flaga biało-czerwono-biała została zatknięta w Witebsku na dachu tak zwanego "Niebieskigo Domu" pod numerem 28 przy ulicy Lenina. Drzewko było przymocowane nad liczbą 974, oznaczającą rok założenia miasta. W liście Mirona zostało napisane:
Flaga wisiała około 5–7 minut, jednak żaden z dziennikarzy nie zdążył zrobić zdjęcia. Po tym incydencie kilku milicjantów patrolowało teren wokół domu przez całą noc"Мірон" узьняў Бел-Чырвона-Белы Сьцяг над начным Віцебскам, Радыё "Свабода"..
17 grudnia flaga biało-czerwo-biała została zatknięta nieopodal Teatru Lalka. W liście napisano:
Ta akcja Mirona, według Barysa Chamajdy, miała na celu podnieść na duchu Wiktorię Daszkiewicz, kierowniczkę działu literackiego teatru, która otrzymała wówczas list od RJN z poleceniem przetłumaczenia wszystkich wystawianych w teatrze spektakli na język rosyjski.
18 grudnia Miron wywiesił flagę na dachu domu przy ulicy Sowieckiej w Witebsku. Dom położony jest naprzeciwko obwodowej siedziby KGB. Około dwudziestu metrów od niego mieści się również rejonowy oddział milicji. Pracownicy dwóch instytucji zauważyli flagę po godzinie. Według Barysa Chamajdy Miron wywiesił flagę prawdopodobnie w przeddzień dziewięćdziesiątej dziewiątej rocznicy utworzenia Wszechrosyjskiej Komisji Nadzwyczajnej do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem na czele z Feliksem Dzierżyńskim. W Witebsku siedziba Czeka mieściła się w tym samym budynku, co KGBМірон павесіў бел-чырвона-белы сьцяг каля будынку КДБ, Радыё "Свабода"..
Wywieszenie flagi naprzeciwko siedziby KGB i milicji spowodowało wzmocnienie ochrony urzędów w całym kraju. Ten fakt przyczynił się do rozgłosu sprawy Mirona.
2007 rok Pierwsza akcja zamiany flag została podjęta 8 stycznia. Flagę zatknięto nad jednym z domów w Witebsku. Jego list informował, flaga została zatknięta na znak solidarności z Ukrainą, która znajdowała się w stanie tak zwanego konfliktu gazowego z RosjąС. Серабро, Мірон салідарны з украінскім народам, Народныя навіны Віцебска..
19 czerwca, w rocznicę urodzin Wasila Bykaua, Miron spuścił flagę po rzece Dźwinie na wysokości Witebska.